تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٩٠ - زيانكارترين مردمان

و سرورى خود برگزينند؟» بيشتر كفر به آن نيست كه آدمى منكر وجود ذات خدا شود، بلكه صورتهاى ديگرى نيز پيدا مى‌كند كه از مهمترين آنها است: انكار ولايت خدا و حاكميت وى در قانونگذارى براى بشر، و بسيارى از كافران را در روزگارهاى گذشته، و نيز در زمان حاضر، مى‌بينيم كه به وجود خداى آفريننده آسمانها و زمين و آنچه در ميان آنها است اعتراف دارند، ولى براى اداره كردن زندگى خود قانونهايى از پيش خود وضع مى‌كنند،/ ٤٩٤ از اجتماعى و سياسى و اقتصادى و جز آن، و چنان مى‌پندارند كه خدا قاعده و قانونى از آسمان براى آنان فرونفرستاده و سر خود رهايشان كرده است.

إِنَّا أَعْتَدْنا جَهَنَّمَ لِلْكافِرِينَ نُزُلًا- ما جهنم را براى پذيرايى از آنان آماده ساخته‌ايم.» پندار چنين كسان بر برهانى سالم و دليلى قانع كننده متكى نيست، بلكه همه حجتها و دليلهاى منطقى با آن تناقض دارد و ضد آن را تأييد مى‌كند، و به همين جهت آنان با اين كار خود خويشتن را در معرض خشم پروردگار قرار مى‌دهند كه براى پذيرايى از ايشان و جايگاه شايسته جهنم را آماده ساخته است.

زيانكارترين مردمان‌

[١٠٣] قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمالًا- بگو: آيا مى‌خواهيد كه شما را از كسانى كه زيانكارترين مردمانند آگاه سازم؟» [١٠٤] الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً- آنان كسانى هستند كه كوشش ايشان در زندگى دنيا حاصلى براى آنان نداشت، و خود چنان مى‌پندارند كه كار نيك كرده‌اند.» در روزگارهاى قديم هنگامى كه مى‌خواستند از ديوانگى كسى آگاه شوند، چليكى را كه ته نداشت در برابر او قرار مى‌داده‌اند و از مى‌خواستند كه آن را پر از آب كند، پس اگر عاقل بود از اين كار امتناع مى‌ورزيد، و اگر ديوانه بود سخت به انجام دادن اين كار مشغول مى‌شد.