تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٦٥ - چرا ديوار را ساخت؟

كس كه مى‌داند مرگ حق است، چگونه شادى مى‌كند، در شگفتم از آن كس كه به قدر مؤمن است چگونه اندوهگين مى‌شود، در شگفتم كه آن كه آتش را به ياد دارد چگونه مى‌خندد، در شگفتم كه آن كس كه دنيا و تصرف اهل دنيا را در آن لحظه به لحظه مى‌بيند، چگونه به آن اطمينان پيدا مى‌كند». [٤] اين آيه و آيه پيش از آن دليلى بر اين انديشه مهم به شمار مى‌روند كه

خداوند سبحانه و تعالى انسان را به خاطر پدر و مادرش گرامى مى‌دارد، و چون شخص عملى صالح انجام دهد و خدا او را مورد اكرام قرار دهد، تنها به خاطر خودش نيست بلكه براى فرزندانش نيز هست، و بسيارى از حكمتهاى حوادث در زندگى كه پيش مى‌آيد و طبيعت آن را نمى‌توانيم بازشناسيم، تنها مربوط به خود شخص نيست، بلكه مربوط به كسى ديگر است، پس بسا هست كه گرامى داشتن مريم صديقه و رشد پيدا كردن وى از خردسالى با تربيتى پاك و پاكيزه به خاطر مادرش بوده باشد كه او را از آن هنگام كه در زهدان وى جاى داشت وقف بر خدمت به خدا كرد، و عيسى (ع) به سبب مادر صديقه‌اش مورد اكرام قرار گرفت، و بسيارى از مردمان مصلح و شايسته بوده‌اند از خردسالى نشانه‌هايى از شجاعت و هوشمندى به خاطر پدران يا مادرانشان در آنان مشاهده مى‌شده است. و در حديث العياشى از صادق (عليه السلام) چنين روايت كرده است: «خدا فرزند مؤمن را تا هزار سال حفظ مى‌كند، و دو پسر بودند كه ميان آنان و پدر و مادرشان هفتصد سال فاصله بود، و گفت: خداوند متعال به سبب صالح بودن مرد، فرزند او و فرزند فرزند او را صالح قرار مى‌دهد و او را در خانگكها و خانگكهاى اطراف محفوظ نگاه مى‌دارد زيرا كه از اوامر الهى سرباز نپيچيده‌اند». [٥]/ ٤٦٨ اين تكريم شخص را براى پرداختن به عمل شجاعت مى‌بخشد، حتى اگر چنان فكر كنى كه در زندگى خود از آن نتيجه‌اى به دست نخواهى آورد، ولى، اگر