تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٤١ - رهنمودهايى از آيات

معناى واژه‌ها

٥٣ [ينزغ بينهم‌]: در ميان ايشان فساد و ايجاد شر مى‌كند.

٥٧ [محذورا]: آنچه از آن حذر و پرهيز مى‌شود.

/ ٢٤٥

روابط اجتماعى سازنده‌

رهنمودهايى از آيات

براى آن كه شيطان روحيه دشمنى را ميان بندگان خدا پراكنده نسازد، بر آنان لازم است كه بهترين گفته را برگزينند و آن اين است كه شيطان دشمن بزرگ و آشكار انسان است و شايسته نيست كه بشر خود را وكيل مردمان بداند (پس چنان كه بخواهد به تكفير آنان بپردازد و به عذاب خدا بر ايشان حكم دهد).

خدا به بندگانش داناتر است، پس او است (و نه كسى ديگر) كه مى‌تواند هر كس را كه خواهد رحمت كند و هر كس را كه خواهد عذاب دهد و علم او بر هر چه در آسمانها و زمين است احاطه دارد و برترى پيدا كردن بعضى از آنان بر بعضى ديگر به مشيت او صورت مى‌گيرد، مگر نه اين است كه ميان بندگانش تفاوت قايل شده و به داوود زبور بخشيده است؟

چنان مى‌نمايد كه اين آيات بيان كننده بعضى از مسئوليتهاى واجب انسان را در مقابل يكديگر بيان مى‌كند و غير مسلمانان را شامل مى‌شود، پس گفتار نيكو و شتابزدگى نشان ندادن در محكوم كردن مردم و ترك حسد جزئى از مسئوليت مؤمن در برابر برادر خويش است.

/ ٢٤٦ شايد عوامل اختلاف از خالص نبودن توحيد برخاسته و از رسوبات و