٣٤٣٠.عنه صلى الله عليه و آله : لَولا ثَلاثٌ فِي ابنِ آدَمَ ما طَأطَأَ رَأسَهُ شَيءٌ : المَرَضُ ، وَالفَقرُ ، وَالمَوتُ ، كُلُّهُم فيهِ ، وإنَّهُ مَعَهُنَّ لَوَثّابٌ ! [٢]

١ / ٢ . الكَفّارَةُ

٣٤٣١.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : ساعاتُ الوَجَعِ ، يُذهِبنَ ساعاتِ الخَطايا . [٣]

٣٤٣٢.عنه صلى الله عليه و آله : إنَّ العَبدَ لَيُصيبُهُ مِنَ المَصائِبِ ، حَتّى يَمشِيَ عَلَى الأَرضِ وما عَلَيهِ خَطيئَةٌ . [٤]

٣٤٣٣.عنه صلى الله عليه و آله : إنَّما مَثَلُ المَريضِ إذا بَرَأَ وصَحَّ، كَالبَردَةِ تَقَعُ مِنَ السَّماءِ في صَفائِها ولَونِها . [٥]

١ / ٣ . الكَرامَةُ

٣٤٣٤.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : إنَّ الرَّجُلَ لَيَكونُ لَهُ الدَّرَجَةُ عِندَاللّه ِ لايَبلُغُها بِعَمَلِهِ ؛ حَتّى يُبتَلى بِبَلاءٍ في جِسمِهِ ، فَيَبلُغُها بِذلِكَ . [٦]

باب سوم : بيمارى

فصل يكم : منافع بيمارى

١ / ١ . تأديب

٣٤٢٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بيمارى، تازيانه خدا در زمين است كه با آن ، بندگان خويش را ادب مى كند .

٣٤٣٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر سه چيز در آدميزاد نبود ، هيچ چيزى سرِ او را فرو نمى آورد : بيمارى ، تهى دستى و مرگ . اينها همه در انسان هست و با اين حال ، انسان ، همچنان گستاخ است !

١ / ٢ . كفّاره

٣٤٣١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : لحظه هاى درد ، [آثار] لحظه هاى گناه را از ميان مى برد .

٣٤٣٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : گاه به بنده خدا برخى از مصائب مى رسد تا در حالى بر زمينْ گام بر دارد كه هيچ گناهى براى وى نباشد .

٣٤٣٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مَثَلِ [جانِ] بيمار ، آن گاه كه بهبود مى يابد ، همانند شفّافيت و رنگِ [زلالِ ]تگرگ است، هنگامى كه از آسمانْ فرو مى ريزد .

١ / ٣ . گراميداشت

٣٤٣٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : گاهى انسان ، مرتبه اى در پيشگاه خداوند دارد كه با عمل خويش ، بِدان نمى رسد، مگر آن كه به بلايى در جسم خود ، آزموده شود و بدين واسطه ، به آن مرتبه برسد .

[١] كنز العمّال : ج ٣ ص ٣٠٦ ح ٦٦٨٠.[٢] الخصال : ص ١١٣ ح ٨٩.[٣] الجعفريّات : ص ٢٤٥ .[٤] مكارم الأخلاق : ج ٢ ص ١٧٣ ح ٢٤٣٣ .[٥] سنن الترمذي : ج ٤ ص ٤١١ ح ٢٠٨٦.[٦] الدعوات : ص ١٧٢ ح ٤٨٣ .