١٣٩٣.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : إنَّ أهلَ المُصيبَةِ لَتَنزِلُ بِهِمُ المُصيبَةُ فَيَجزَعُونَ فَيَمُرُّ بهِم مارٌّ مِنَ الناسِ فَيَستَرجِعُ فيكونُ أعظَمَ أجرا مِن أهلِها . [٢]

١٣٩٤.عنه صلى الله عليه و آله : مِن كُنُوزِ البِرِّ : كِتمانُ المَصائب والأمراضِ والصَّدَقةِ . [٣]

١٣٩٥.عنه صلى الله عليه و آله : صَوتانِ يُبغِضُهما اللّه ُ : إعْوالٌ عند مُصيبَةٍ ، ومِزْمارٌ عند نِعمَةٍ . [٤]

١ / ٦ . تَعزِيةُ المُصابِ

١٣٩٦.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : مَن عَزّى مُصابا كانَ لَهُ مِثلُ أجرِهِ . [٥]

١٣٩٧.عنه صلى الله عليه و آله : مَن عَزّى أخاهُ المُؤمِنَ في مُصيبَةٍ كَساهُ اللّه ُ عز و جلحُلَّةً خَضراءَ يُحبَرُ بِها يَومَ القِيامَةِ . [٦]

١ / ٧ . الدُّعاءُ عندَ رُؤيةِ المبتلى

١٣٩٨.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : إذا رأيتُمْ أهلَ البلاءِ فاحمَدوا اللّه َ ولا تُسْمِعوهُم، فإنَّ ذلكَ يَحْزُنُهُم . [٧]

١ / ٥ . آداب مصيبتْ ديده

قرآن

«و مژده ده شكيبايان را؛ [ همان ] كسانى كه چون مصيبتى به آنان برسد، مى گويند: «إنّا للّه ِ و إنّا إليه راجعون»» .

حديث

١٣٩٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : [گاه] مصيبتى بر خانواده اى وارد مى شود و بى تابى مى كنند و همان گاه، ره گذرى بر آنان مى گذرد و استرجاع (إنّا للّه ِ وإنّا إليه راجعون) مى گويد. اجر اين ره گذر، بيشتر از اجر آن مصيبت ديدگان است .

١٣٩٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پوشيده داشتن مصيبت ها و بيمارى ها و صدقه ، از گنج هاى نيكى است .

١٣٩٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دو صدايند كه نفرين شده اند و خداوند از آنها نفرت دارد : فغان كردن به هنگام مصيبت، و صداهاى هنگام خوشى و شادى ؛ يعنى نوحه گرى و آوازه خوانى .

١ / ٦ . تسليت دادن سوگوار

١٣٩٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه سوگوارى را تسليت دهد، اجرى همانند اجر او دارد.

١٣٩٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه برادر مؤمن خود را در سوگى تسلّا دهد، خداوند در روز قيامت، تن پوشى سبز رنگ و شادى آور، بر او مى پوشاند.

١ / ٧ . دعا ، هنگام ديدن بَلاديده

١٣٩٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه بلازدگانى را ديديد ، خدا را شكر كنيد ؛ اما نه چنان كه آنها بشنوند ؛ زيرا ناراحت مى شوند .

[١] البقرة : ١٥٥ و ١٥٦ .[٢] الدعوات : ص ٢٨٦ ح ١٣ .[٣] الدعوات : ص ١٦٧ ح ٤٦٢ .[٤] تحف العقول : ص ٤٠ .[٥] الكافي : ج ٣ ص ٢٠٥ ح ٢.[٦] مسكّن الفؤاد : ص ١٠٦.[٧] الكافي : ج ٢ ص ٩٨ ح ٢٣.