گزيده حكمت نامه پيامبر اعظم صلّي الله عليه و آله و سلّم - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥١٨
الفصل التّاسع : الدّعاء للأولاد
الحَثُّ عَلَى الدُّعاءِ لِلأولاد
الكتاب
« وَ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَ جِنَا وَذُرِّيَّـتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَ اجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا » . [١]
« رَبِّ اجْعَلْنِى مُقِيمَ الصَّلَوةِ وَ مِن ذُرِّيَّتِى رَبَّنَا وَ تَقَبَّلْ دُعَآءِ » . [٢]
الحديث
١٦٠٧.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : دُعاءُ الوالِدِ لِلوَلَدِ كَالماءِ لِلزَرعِ بِصَلاحِهِ . [٣]
الفصل العاشر : واجبات الصّبيّ
١٠ / ١ . واجِباتُ الصَّبِيِ تِجاهَ والِدَيهِ
الكتاب
« وَ وَصَّيْنَا الْاءِنسَـنَ بِوَ لِدَيْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْنًا عَلَى وَهْنٍ وَ فِصَــلُهُ فِى عَامَيْنِ أَنِ اشْكُرْ لِى وَ لِوَ لِدَيْكَ إِلَىَّ الْمَصِيرُ » . [٤]
الحديث
١٦٠٨.رسول اللّه صلى الله عليه و آله ـ لَمّا سُئِلَ عَن حَقِّ الوالِدَينِ عَلى وَلَدِه: هُما جَنَّتُكَ ونارُكَ. [٥]
١٦٠٩.عنه صلى الله عليه و آله : مِن حَقِّ الوالِدِ على وَلَدِهِ أن يَخضَعَ لَهُ في الغَضَبِ وَالتَّعَبِ . [٦]
فصل نهم : دعا براى فرزندان
تشويق به دعا كردن براى فرزندان
قرآن
«و كسانى اند كه مى گويند: پروردگارا! به ما از همسران و فرزندانمان آن ده كه مايه روشنىِ چشمان[ ـِ ما ] باشد، و ما را پيشواى پرهيزگاران گردان» .
«پروردگارا! مرا برپا دارنده نماز قرار ده، و از فرزندان من نيز ـ پروردگارا ما ـ و دعاى مرا بپذير» .
حديث
١٦٠٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دعاى پدر براى فرزند، همانند آب مفيد براى زراعت است .
فصل دهم : وظايف كودك
١٠ / ١ . وظايف كودك در برابر پدر و مادر
قرآن
«و انسان را درباره پدر و مادرش سفارش [به نيكوكارى ]كرديم؛ مادرش به او باردار شد؛ سستى اى بر روى سستى. و از شير باز گرفتنش، در دو سال است. [ آرى، به او سفارش كرديم كه ]شكرگزارِ من و پدر و مادرت باش كه بازگشت [ همه ] ، به سوى من است» .
حديث
١٦٠٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ هنگامى كه از ايشان درباره حقّ پدر و مادر بر فرز: آنان بهشت و دوزخِ تو هستند .
١٦٠٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از جمله حقوق پدر بر فرزندش ، اين است كه هنگام خشم و ناراحتى ، در برابر او فروتن [و آرام]باشد .
[١] الفرقان : ٧٤.[٢] إبراهيم : ٤٠.[٣] الفردوس : ج ٢ ص ٢١٣ ح ٣٠٣٨.[٤] لقمان : ١٤.[٥] سنن ابن ماجة : ج ٢ ص ١٢٠٨ ح ٣٦٦٢.[٦] تاريخ المدينة المنوّرة : ج ٢ ص ٥٦٨.