گزيده حكمت نامه پيامبر اعظم صلّي الله عليه و آله و سلّم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٥٧

تحليلى درباره حكمت نفرين هاى انبيا عليهم السلام و اوليا

با ملاحظه دعاهاى پيامبران و پيشوايان بزرگ اسلام عليه مجرمان ، ممكن است اين پرسش مطرح شود كه چرا اولياى الهى ـ كه مظهر صفات و اَسماى حُسناى الهى و تجليگاه رأفت و رحمت خداوند متعال هستند ـ ، بر ضدّ افرادى هر چند مجرم ، دعا كرده اند ؟ آيا بهتر نبود كه براى هدايت و سعادت آنها دعا مى كردند ؟ آيا مجازات الهى براى آنها كافى نبود كه اولياى خدا مى خواهند با نفرين ، كيفر آنها را سنگين تر نمايند؟ پاسخ ، اين است كه صفات و اسماى حسناى الهى منحصر به صفات جمال نيست . خداوند متعال ، صفات جلال هم دارد . انبيا و اولياى خدا ، تنها مظهر صفات جمال او نيستند ؛ بلكه نماد صفات جلال خداوند متعال نيز هستند . خداى سبحان ، در عين حال كه ارحم الراحمين است ، جمعى از مجرمان را نفرين مى كند و ديگران را نيز به نفرين كردن آنها ترغيب مى نمايد و مى فرمايد : «إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَآ أَنزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَـتِ وَ الْهُدَى مِن بَعْدِ مَا بَيَّنَّـهُ لِلنَّاسِ فِى الْكِتَـبِ أُوْلَـلـءِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَ يَلْعَنُهُمُ اللَّـعِنُونَ . [١] كسانى كه نشانه هاى روشن و رَه نمودى را كه فرو فرستاده ايم ، بعد از آن كه آن را براى مردم در كتابْ توضيح داده ايم ، نهفته مى دارند ، آنان را خدا نفرين مى كند و نفرين كنندگان [نيز] نفرينشان مى كنند» . ترديدى نيست كه انبيا و اولياى خدا نيز بايد به او تأسى نمايند و كسانى را كه موردخشم و لعنت خدا هستند ، نفرين كنند . طبعا چنين نفرين هايى آثار تربيتى ارزنده اى نيز براى مؤمنان به همراه دارد كه از آن جمله مى توان به موارد زير اشاره كرد : الف ـ تقويت عقيده به انبياى الهى و اوصياى آنان ب ـ نماياندن جايگاه معنوى اولياى الهى ج ـ رسوا كردن شخصيت هاى سياسى فاسد د ـ پيشگيرى از انحرافات اخلاقى و اجتماعى