٢٨٠٩.عنه صلى الله عليه و آله : فمَن تَركَ الجِهادَ ألْبسَهُ اللّه ُ ذُلّاً في نفسِهِ، وفَقْرا في مَعيشَتِهِ، ومَحْقا في دِينهِ . إنَّ اللّه َ تباركَ وتعالى أعَزَّ اُمّتي بسَنابِكِ خَيْلِها ومَراكِزِ رِماحِها . [٢]

الفصل الثّاني : الاستعداد للجهاد

٢ / ١ . صُنعُ الأسلِحَةِ

٢٨١٠.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : إنَّ اللّه َ عَزَّوجلَّ يُدخِلُ بِالسَّهمِ الواحِدِ ثلاثَةَ نَفَرٍ الجَنَّةَ : صانِعَهُ يَحتَسِبُ في صَنعَتِهِ الخَيرَ ، والرامِيَ بهِ ، ومُنبِلَهُ . [٣]

٢ / ٢ . النهي عن بَيعِ السِّلاحِ لأعداءِ الدِّينِ

٢٨١١.رسول اللّه صلى الله عليه و آله ـ في وَصِيَّتِهِ يا عَلِيُّ ، كَفَرَ بِاللّه ِ العَظيمِ مِن هَذِهِ الاُمَّةِ عَشرَةٌ : ... وبايعُ السِّلاحِ مِن أهلِ الحَربِ . [٤]

٢ / ٣ . فَضلُ المُرابَطَةِ

الكتاب

« يَـأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ اصْبِرُواْ وَصَابِرُواْ وَرَابِطُواْ وَاتَّقُواْ اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ » . [٥]

حديث

٢٨٠٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس بدون آن كه نشانى از جهاد در خود داشته باشد، خدا را ديدار كند، هنگام ملاقات با او، در خود خللى مى يابد .

٢٨٠٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس جهاد را وا گذارد ، خداوند ، جامه خوارى بر جان او مى پوشاند و زندگى اش را دست خوش فقر مى سازد و دينش را از بين مى برد. خداوند ـ تبارك و تعالى ـ عزّت و اقتدار امّت مرا در سُم هاى اسبان [جنگى] شان و نوك نيزه هايشان قرار داده است .

فصل دوم : آمادگى براى جهاد

٢ / ١ . ساختن اسلحه

٢٨١٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل به سبب [ساختن ]يك تير، سه نفر را به بهشت مى برد : سازنده آن ، كه از ساختنش نيّت خير داشته باشد ؛ پرتاب كننده آن ؛ و كسى كه آن تير را به دست او بدهد .

٢ / ٢ . نهى از فروش سلاح به دشمنان دين

٢٨١١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در سفارش به امام على عليه السلام ـ: اى على! از اين امّت ، ده تن به خداوند بزرگ كافرند : . . . و كسى كه به اهل حرب (دشمنان در حال جنگ با مسلمانان) ، سلاح بفروشد .

٢ / ٣ . ارزش مرزبانى

قرآن

«اى كسانى كه ايمان آورده ايد! شكيبايى كنيد و ايستادگى ورزيد و مرزها را نگهبانى كنيد و از خدا پروا نماييد، اميد است كه رستگار شويد» .

[١] كنز العمّال : ج ٤ ص ٢٨١ ح ١٠٤٩٥.[٢] الأمالي للصدوق : ص ٦٧٣ ح ٩٠٦.[٣] سنن أبي داوود : ج ٣ ص ١٣ ح ٢٥١٣.[٤] كتاب من لا يحضره الفقيه : ج ٤ ص ٣٥٦ ح ٥٧٦٢ .[٥] آل عمران : ٢٠٠.