١٤٧٣.الإمام عليّ عليه السلام : نَشهَدُ أنَّ مُحَمَّدا عَبدُهُ ورَسولُهُ ... فَبَلَّغَ رِسالاتِ رَبِّهِ كَما أمَرَهُ ... ونَصَحَ لَهُ في عِبادِهِ صابِراً مُحتَسِبا . [٥]

١٤٧٤.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : لَقَد اُخِفتُ فِي اللّه ِ وما يُخافُ أحَدٌ . ولَقَد اُوذيتُ فِي اللّه ِ وما يُؤذى أحَدٌ . ولَقَد أتَت عَلَيَّ ثَلاثونَ مِن يَومٍ ولَيلَةٍ وما لي ولِبِلالٍ طَعامٌ يَأكُلُهُ ذو كَبِدٍ إلّا شَيءٌ يُواريهِ إبطُ بِلالٍ ! [٦]

ج ـ سعه صدر

«گفت: پروردگارا! سينه ام را گشاده گردان و كارم را براى من ، آسان ساز و از زبانم گِرِه بگشاى [ تا ]سخنم را بفهمند » .

«آيا براى تو سينه ات را نگشاده ايم؟» .

د ـ بردبارى

قرآن

«پس در [ امتثال ] حكم پروردگارت شكيبايى ورز و مانند همدم ماهى ( يونس ) مباش ، آن گاه كه اندوه زده ، ندا در داد» .

حديث

١٤٧٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، رحمت كند موسى را كه بيشتر از اين ، آزار ديد ؛ امّا بردبارى پيشه كرد!

١٤٧٣.امام على عليه السلام : گواهى مى دهيم كه محمّد، بنده و فرستاده خداوند است ... پيام هاى پروردگارش را همان گونه كه به او فرمان داده بود ، ابلاغ كرد ... و بردبار و شكيبا براى خداوند ، درباره بندگانش خيرخواهى نمود .

١٤٧٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : من ، به قدرى در راه خدا ترسانده شدم كه هيچ كس ، چنان ترسانده نشده بود و در راه خدا آزارى ديدم كه هيچ كس نديده بود و گاهى بر من ، سى شب و روز مى گذشت ، در حالى كه من و بلال ، خوراكى كه يك نفر بخورد ، جز آن مقدار اندك كه بلال زير بغل خود پنهان مى ساخت [و مى آورد] ، نداشتيم .

[١] طه : ٢٥ ـ ٢٨.[٢] الشرح : ١.[٣] القلم : ٤٨.[٤] السيرة النبويّة لابن كثير : ج ٣ ص ٦٨٦ .[٥] كتاب من لا يحضره الفقيه : ج ١ ص ٤٢٨ ح ١٢٦٣ .[٦] سنن الترمذي: ج ٤ ص ٦٤٥ ح ٢٤٧٢.