گزيده حكمت نامه پيامبر اعظم صلّي الله عليه و آله و سلّم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٨١

٢٦١٥.الدعاء للطبراني عن أنس : إنَّ رَسولَ اللّه ِ صلى الله عليه و آله كانَ إذا أفطَرَ عِندَ أهلِ بَيتٍ قالَ لَهُم : أفطَرَ عِندَكُمُ الصّائِمونَ ، وغَشِيَتكُمُ الرَّحمَةُ ، وأكَلَ طَعامَكُمُ الأَبرارُ ، وتَنَزَّلَت عَلَيكُمُ المَلائِكَةُ . [١]

الفصل السّابع:مايؤكّد استحبابه من الأعمال

٧ / ١ . التَّطَوُّعُ بِخَصلَةٍ مِن خِصالِ الخَيرِ

٢٦١٦.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : مَن تَطَوَّعَ بِخَصلَةٍ مِن خِصالِ الخَيرِ في شَهرِ رَمَضانَ كانَ كَمَن أدّى سَبعينَ فَريضَةً مِن فَرائِضِ اللّه ِ عز و جل ، ومَن أدّى فيهِ فَريضَةً مِن فَرائِضِ اللّه ِ كانَ كَمَن أدّى سَبعينَ فَريضَةً مِن فَرائِضِ اللّه ِ تَعالى فيما سِواهُ مِنَ الشُّهورِ . [٢]

٧ / ٢ . تَفطيرُ الصّائِمينَ

٢٦١٧.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : مَن فَطَّرَ صائِما كانَ لَهُ مِثلُ أجرِهِ مِن غَيرِ أن يَنقُصَ مِنهُ شَيءٌ ، وما عَمِلَ بِقُوَّةِ ذلِكَ الطَّعامِ مِن بِرٍّ . [٣]

٢٦١٨.عنه صلى الله عليه و آله ـ لِعَلِيٍّ عليه السلام ـ: يا عَلِيُّ ، ثَلاثُ فَرَحاتٍ لِلمُؤمِنِ فِي الدُّنيا : لِقاءُ الإِخوانِ ، وتَفطيرُ الصّائِمِ ، وَالتَّهَجُّدُ مِن آخِرِ اللَّيلِ . [٤]

٢٦١٩.عنه صلى الله عليه و آله : مَن فَطَّرَ مُؤمِنا في شَهرِ رَمَضانَ كانَ لَهُ بِذلِكَ عِتقُ رَقَبَةٍ ومَغفِرَةٌ لِذُنوبِهِ فيما مَضى ، فَإِن لَم يَقدِر إلّا عَلى مَذقَةِ لَبَنٍ فَفَطَّرَ بِها صائِما أو شَربَةٍ مِن ماءٍ عَذبٍ وتَمرٍ لا يَقدِرُ عَلى أكثَرَ مِن ذلِكَ ، أعطاهُ اللّه ُ هذَا الثَّوابَ . [٥]

٢٦١٥.الدعاء ، طبرانى ـ به نقل از اَ نَس ـ: پيامبر خدا ، هر گاه پيش خانواده اى افطار مى كرد ، به آنان مى فرمود : «روزه داران ، پيش شما افطار كردند و رحمت ، شما را فرا گرفت . نيكان ، غذاى شما را خوردند و فرشتگان ، بر شما فرود آمدند» .

فصل هفتم : كارهايى كه بر استحباب آنها تأكيد شده است

٧ / ١ . انجام دادن يكى از كارهاى نيك

٢٦١٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه در ماه رمضان ، يكى از كارهاى نيك را انجام دهد ، همچون كسى است كه هفتاد واجب از واجبات خدا را انجام داده است و هر كس در اين ماه ، واجبى از واجبات خدا را انجام دهد ، همچون كسى است كه هفتاد واجب از واجبات خداى متعال را در ماه هاى ديگر انجام داده است.

٧ / ٢ . افطارى دادن به روزه داران

٢٦١٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس روزه دارى را افطارى دهد ، مثل پاداش و هر عمل خوبى كه روزه دار با نيروى آن غذا انجام مى دهد ، بدون آن كه از پاداشش چيزى كم شود ، براى افطارى دهنده است.

٢٦١٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به على عليه السلام ـ: اى على! مؤمن در دنيا سه خوش حالى دارد: ديدار برادران ، افطارى دادن به روزه دار ، و تهجّد در آخر شب.

٢٦١٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس مؤمنى را در ماه رمضان افطارى دهد ، پاداش كارش [ پاداشى برابر با پاداشِ ]آزاد كردن بنده و [نيز] آمرزش گناهان گذشته اوست. پس اگر بجز جرعه اى شير يا جرعه اى آب گوارا و خرما به روزه دارى افطارى ندهد و بيش از اين هم نتواند ، خداوندْ همان پاداش را به او مى دهد.