٣٢٣٤.رسول اللّه صلى الله عليه و آله ـ لِأبي ذَرّ ـ: يا أبا ذَرٍّ ، لا يُسبَقُ بَطيءٌ بِحَظِّهِ ، ولا يُدرِكُ حَريصٌ ما لَم يُقَدَّر لَهُ . ومَن اُعطِيَ خَيرا فَاللّه ُ عز و جل أعطاهُ ، ومَن وُقِيَ شَرّا فَإِنَّ اللّه َ وَقاهُ . [٣]

ج ـ مَضمونٌ لِطالِبِهِ

٣٢٣٥.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : إنَّ بابَ الرِّزقِ مَفتوحٌ مِن لَدُنِ العَرشِ إلى قَرارِ بَطنِ الأَرضِ ، يَرزُقُ اللّه ُ كُلَّ عَبدٍ عَلى قَدرِ هِمَّتِهِ ونِهمَتِهِ . [٤]

١ / ٣ . أصنافُ الرِّزقِ

٣٢٣٦.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : اِعلَموا أنَّ الرِّزقَ رِزقانِ : فَرِزقٌ تَطلُبونَهُ ، ورِزقٌ يَطلُبُكُم . فَاطلُبوا أرزاقَكُم مِن حَلالٍ ؛ فَإِنَّكُم آكِلوها حَلالاً إن طَلَبتُموها مِن وُجوهِها ، وإن لَم تَطلُبوها مِن وُجوهِها أكَلتُموها حَراما ، وهِيَ أرزاقُكُم لابُدَّ لَكُم مِن أكلِها . [٥]

٣٢٣٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ سارقى جز از آنچه به حساب روزى اش نوشته شده ، دزدى نمى كند . [٦]

ب ـ حرص ورزيدن ، روزى را افزايش نمى دهد

٣٢٣٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى ابو ذر! آن كه [در طلب روزى، ]كندى مى كند ، از روزىِ معيّن خود ، باز نمى ماند و آن كه حرص مى ورزد ، به آنچه برايش مقدّر نشده ، دست نمى يابد . هر كه خيرى بيابد ، خدا به او عطا فرموده و هر كس از شرّى باز داشته شود ، خداوند ، او را باز داشته است .

ج ـ روزى براى جوينده آن ، ضمانت شده است

٣٢٣٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همانا درِ روزى از پيشگاه عرش تا هموارْگاهِ درون زمين ، گشوده شده است . خداوند به هر بنده اى به قدر همّت و نيازش روزى مى بخشد .

١ / ٣ . گونه هاى روزى

٣٢٣٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بدانيد كه روزى ، دو گونه است : آنچه شما در پىِ آنيد و آنچه او در پىِ شماست . پس روزى هاى خويش را از حلال جستجو كنيد ؛ چرا كه اگر آن را از طريق مناسب به دست آورده باشيد ، به حلال مصرفش مى كنيد و اگر آن را از طريق مناسب به كف نياورده باشيد ، آن را به حرام مى خوريد . اينها روزى هاى شمايند كه ناچار از مصرف آنهاييد .

[١] المراد هو أنّ انتهاج الطرق المحرّمة في استحصال الأموال ؛ من قبيل السرقة ، لا يمكن أن يزيد في الرزق ، بل إنّ كلّ إنسان يحصل على المقدار المقدَّر له من الرزق . ومن الطبيعيّ فإنّ الحصول على المال عن طريق السرقة يعني حصول الإنسان على مالٍ ـ مقدّر له ـ عن طريق الحرام بدلاً من الحصول عليه عن طريق الحلال .[٢] دعائم الإسلام : ج ١ ص ٢٤١.[٣] الأمالي للطوسي : ص ٥٢٧ ح ١١٦٢.[٤] حلية الأولياء : ج ١٠ ص ٧٣.[٥] الأمالي للصدوق : ص ٣٦٩ ح ٤٦٠.[٦] مقصود اين حديث آن است كه تلاش نامشروعى همچون سرقت نمى تواند روزى كسى را بيفزايد و سارق در هر صورت تنها به قدر روزى مقدر خود بهره برده است البته تنها با ارتكاب به سرقت به جاى روزى حلال خود را گرفتار مال حرام كرده است .