٨٥٨.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : قالَ اللّه ُ تَعالى لِداوودَ عليه السلام : حَرامٌ عَلى كُلِّ قَلبِ عالِمٍ مُحِبٍّ لِلشَّهَواتِ، أن أجعَلَهُ إماما لِلمُتَّقينَ . [١]

٦ / ٢ . الضَّعفُ

٨٥٩.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : الإِمامُ الضَّعيفُ مَلعونٌ . [٢]

٦ / ٣ . الرَّذائِلُ الأخلاقية

٨٦٠.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : لا يَنبَغي لِحاكِمٍ مِن حُكّامِ المُسلِمينَ أن يَكونَ فيهِ ثَلاثَةُ أشياءَ : الحِدَّةُ [٣] وَالحِقدُ وَالحَسَدُ . [٤]

الفصل السّابع : واجبات الإمام

٧ / ١ . الرَّقابَةُ عَلى أمانَةِ القِيادَةِ

الكتاب

« إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَن تُؤَدُّواْ الْأَمَـنَـتِ إِلَى أَهْلِهَا وَإِذَا حَكَمْتُم بَيْنَ النَّاسِ أَن تَحْكُمُواْ بِالْعَدْلِ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُم بِهِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ سَمِيعَا بَصِيرًا » . [٥]

فصل ششم : موانع امامت

٦ / ١ . پيروى از هواى نفس

٨٥٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداى متعال به داوود عليه السلام فرمود : «بر دل هر دانشمند هوس خواهى حرام است كه او را پيشواىِ پرهيزگاران قرار دهم» .

٦ / ٢ . ناتوانى

٨٥٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پيشواى ناتوان، از رحمت خدا به دور است .

٦ / ٣ . رذيلت هاى اخلاقى

٨٦٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : شايسته نيست كه حاكمى از حاكمان مسلمانان، سه خصلت در او باشد : تندى، كينه توزى، و حسادت .

فصل هفتم : وظايف امام

٧ / ١ . پاسدارى از امانت رهبرى

قرآن

«همانا خداوند به شما فرمان مى دهد كه امانت ها را به صاحبانش باز گردانيد و هر گاه ميان مردم داورى كرديد، به داد، داورى كنيد . خدا شما را نيكو پند مى دهد . خدا، شنوا و بيناست » . [٦]

[١] مشكاة الأنوار : ص ١٥٨ ح ٣٩٩ .[٢] الفردوس : ج ١ ص ١٢١ ح ٤١٠.[٣] الحِدَّةُ : ما يعتري الإنسان من النَزَقِ والغَضَبِ (الصحاح : ج ٢ ص ٤٦٣ «حدد») .[٤] الفردوس : ج ٥ ص ١٣٦ ح ٧٧٣٦.[٥] النساء : ٥٨ .[٦] منظور از امانت در اين آيه شريف ، امامت است و اين معنا آن گاه بيشتر خود را روشن مى نمايانَد كه ما در احاديثى درباره شرايط امامت، مانند تعيين شدن از جانب خداوند و احاديث ذيل اين شرط ، دقّت كنيم . پس امامت از جهت اين كه منصبى الهى براى امام است ، نوعى امانت خداوند نزد امام به حساب مى آيد و بر او ، واجب است كه آن را نگهدارى كند و رعايت و نگهدارى شايسته آن ، عمل به دستورهاى خداوند و تسليم كردن لوازم امامت، از قبيل كتاب و اسلحه به امام بعدى ، هنگام وفات است .