٣٤١٦.الإمام الكاظم عليه السلام : كانَ فيما أوصى بِهِ رَسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله عَلِيّا عليه السلام أنَّهُ قالَ لَهُ : يا عَلِيُّ ، عَلَيكَ بِالدُّبّاءِ فَكُلهُ ؛ فَإِنَّهُ يَزيدُ فِي الدِّماغِ وَالعَقلِ . [١]

٢ / ٢٢ . الكَمأةُ

٣٤١٧.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : الكَمأَةُ مِن نَبتِ الجَنَّةِ ، وماؤُها نافِعٌ مِن وَجَعِ العَينِ . [٢]

٢ / ٢٣ . الكُمَّثرى

٣٤١٨.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : الكُمَّثرى يُحيِي القَلبَ . [٣]

٢ / ٢٤ . اللُّبانُ

٣٤١٩.رسول اللّه صلى الله عليه و آله ـ لِعَلِيٍّ عليه السلام ـ: يا عَلِيُّ ، ثَلاثَةٌ يَزِدنَ فِي الحِفظِ ويُذهِبنَ البَلغَمَ : اللُّبانُ ، وَالسِّواكُ ، وقِراءَةُ القُرآنِ . [٤]

٣٤٢٠.عنه صلى الله عليه و آله : أطعِموا نِساءَكُم الحَوامِلَ اللُّبانَ ؛ فَإِنَّهُ يَزيدُ في عَقلِ الصَّبِيِّ . [٥]

٢ / ٢٥ . اللَّبَنُ

٣٤٢١.الإمام الباقر عليه السلام عن جابر بن عبداللّه : قيلَ [لِرَسولِ اللّه ِ صلى الله عليه و آله ] : يا رَسولَ اللّه ِ ، أنَتَداوى؟ فَقالَ : نَعَم ، تَداوَوا ؛ فَإِنَّ اللّه َ ـ تَبارَكَ وتَعالى ـ لَم يُنزِل داءً إلّا وقَد أنزَلَ لَهُ دَواءً . عَلَيكُم بِأَلبانِ البَقَرِ ؛ فَإِنَّها تَرُمُّ مِن كُلِّ الشَّجَرِ . [٦]

٣٤١٦.امام كاظم عليه السلام : از جمله سفارش هايى كه پيامبر صلى الله عليه و آله به على عليه السلام كرد ، اين بود كه به وى فرمود : «اى على ! بر تو باد كدو . آن را بخور ؛ چرا كه مغز و عقل را افزون مى سازد» .

٢ / ٢٢ . قارچ

٣٤١٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : قارچ، از گياهان بهشت است و آب آن براى درد چشم ، سودمند است.

٢ / ٢٣ . گلابى

٣٤١٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : گلابى ، قلب را زنده مى سازد .

٢ / ٢٤ . كُندُر

٣٤١٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به على عليه السلام ـ: اى على ! سه چيز بر حافظه مى افزايد و بلغم را از ميان مى برد : كُندُر ، مسواك زدن و قرائت قرآن . [٧]

٣٤٢٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به زنان باردار خود ، كُندُر بدهيد ؛ چرا كه عقل كودك را افزون مى كند .

٢ / ٢٥ . شير

٣٤٢١.امام باقر عليه السلام ـ به نقل از جابر بن عبد اللّه ـ: [به پيامبر صلى الله عليه و آله ]گفته شد : اى پيامبر خدا ! آيا درمان كنيم؟ فرمود : «آرى ، درمان كنيد ؛ زيرا خداوند ـ تبارك و تعالى ـ هيچ دردى فرو نفرستاده ، مگر اين كه برايش درمانى نيز فرستاده است . بر شما باد شير گاو ؛ چرا كه آن ، از هر گياهى مى خورد» .

[١] الكافي : ج ٦ ص ٣٧١ ح ٧ .[٢] المحاسن : ج ٢ ص ٣٣٥ ح ٢١٤٩.[٣] مستدرك الوسائل : ج ١٦ ص ٤٠٥ ح ٢٠٣٤٥.[٤] كتاب من لايحضره الفقيه : ج ٤ ص ٣٦٥ ح ٥٧٦٢ .[٥] مكارم الأخلاق : ج ١ ص ٤٢٣ ح ١٤٣٩ .[٦] قرب الإسناد : ص ١١٠ ح ٣٨٠.[٧] در الخصال ، به جاى «بلغم» ، واژه «سُقْم» به معناى بيمارى آمده است .