٣٣٩٩.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : تَداوَوا بِالحُلبَةِ ؛ فَلَو تَعلَمُ اُمَّتي ما لَهُم فِي الحُلبَةِ ، لَتَداوَوا بِها ولَو بِوَزنِها ذَهَبا . [١]

٢ / ١١ . الخَسُّ

٣٤٠٠.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : كُلِ الخَسَّ ؛ فَإِنَّهُ يورِثُ النُّعاسَ ، ويَهضِمُ الطَّعامَ . [٢]

٢ / ١٢ . الرُّمّانُ

٣٤٠١.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : كُلُوا الرُّمّانَ بِقِشرِهِ ؛ فَإِنَّهُ دِباغُ البَطنِ . [٣]

٢ / ١٣ . الزَّبيبُ

٣٤٠٢.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : عَلَيكُم بِالزَّبيبِ ؛ فَإِنَّهُ يَكشِفُ المِرَّةَ ، ويَذهَبُ بِالبَلغَمِ ، ويَشُدُّ العَصَبَ ، ويَذهَبُ بِالإِعياءِ ، ويُحَسِّنُ الخُلُقَ ، ويُطَيِّبُ النَّفسَ ، ويَذهَبُ بِالغَمِّ . [٤]

٢ / ١٤ . الزَّيتونُ

٣٤٠٣.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : كُلُوا الزَّيتَ وَادَّهِنوا بِالزَّيتِ؛ فَإِنَّهُ مِن شَجَرَةٍ مُبارَكَةٍ . [٥]

٣٤٠٤.عنه صلى الله عليه و آله : عَلَيكُم بِزَيتِ الزَّيتونِ ، فَكُلوهُ وَادَّهِنوا بِهِ ؛ فَإِنَّهُ يَنفَعُ مِنَ الباسورِ . [٦]

٢ / ١٠ . شنبليله

٣٣٩٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به شنبليله درمان بجوييد . اگر امّت من مى دانستند كه شنبليله برايشان چه سودهايى دارد ، با آن درمان مى كردند ، هر چند همسنگ آن ، طلا مى دادند !

٢ / ١١ . كاهو

٣٤٠٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كاهو بخور ؛ چرا كه خواب مى آورد و غذا را هضم مى كند .

٢ / ١٢ . انار

٣٤٠١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : انار را با پيه [٧] آن بخوريد ؛ چرا كه شست وشو دهنده معده است .

٢ / ١٣ . مَويز

٣٤٠٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بر شما باد مويز ؛ [٨] چرا كه تلخه را مى زدايد ، بلغم را مى برد ، پِى را استحكام مى بخشد ، رنجيدگى و خستگى را از ميان بر مى دارد ، خوى را خوش مى سازد ، دل را پاك (پيراسته) مى دارد و اندوه (پريشانى) را مى برد .

٢ / ١٤ . زيتون

٣٤٠٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : روغن زيتون بخوريد و خود را با روغن زيتون ، چرب كنيد ؛ چرا كه آن ، از درختى خجسته است .

٣٤٠٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بر شما باد روغن زيتون . آن را بخوريد و بدن را با آن ، چرب كنيد ؛ چرا كه براى درمان باسور ، سودمند است .

[١] الجعفريّات : ص ٢٤٥.[٢] مكارم الأخلاق : ج ١ ص ٣٩٦ ح ١٣٤٤ .[٣] المحاسن : ج ٢ ص ٣٥٦ ح ٢٢٣٦ .[٤] الخصال : ص ٣٤٣ ح ٩ .[٥] الكافي : ج ٦ ص ٣٣١ ح ١.[٦] كنز العمّال : ج ١٠ ص ٤٧ ح ٢٨٢٩٥.[٧] پيه انار ، سپيدى اى است كه در درون انار است و دانه ها بر آن تعبيه شده است (لغت نامه دهخدا).[٨] اين حديث ، در : عيون أخبار الرضا عليه السلام (ج٢ ص٣٥ ح٨١) ، صحيفة الإمام الرضا عليه السلام (ص١٠٧ ح٥٨) ، مكارم الأخلاق (ج١ ص٤١٥ ح١٤٠٥) و الدعوات (ص١٤٧ ح٣٨٦) هم وجود دارد ؛ ليكن در آنها به جاى «زبيب (مويز)» ، واژه «زيت (روغن زيتون)» آمده كه با توجّه به نزديك بودن نگارش اين دو كلمه به همديگر در زبان عربى ، احتمال تصحيف در يكى از آن دو ، وجود دارد و چون خواص و آثار ذكرشده در اين حديث ، كم و بيش در احاديث ديگر درباره مويز هم وارد شده ، ما نسخه زبيب را ترجيح داده ، حديث را در اين فصل آورديم و در فصل زيتون نياورديم .