١٩٥٢.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : أيُّمَا امرَأَةٍ آذَت زَوجَها بِلِسانِها لَم يَقبَلِ اللّه ُ عز و جل مِنها صَرفا ولا عَدلاً [٥] ولا حَسَنَةً مِن عَمَلِها حَتّى تُرضِيَهُ ؛ وإن صامَت نَهارَها وقامَت لَيلَها وأعتَقَتِ الرِّقابَ وحَمَلَت عَلى جِيادِ الخَيلِ في سَبيلِ اللّه ِ ، وكانَت في أوَّلِ مَن يَرِدُ النّارَ ، وكَذلِكَ الرَّجُلُ إذا كانَ لَها ظالِما . [٦]

و ـ إيذاءُ الزَّوجَةِ

١٩٥٣.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : ألا وإنَّ اللّه َ عز و جل ورَسولَهُ بَريئانِ مِمَّن أضَرَّ بِامرَأَةٍ حَتّى تَختَلِعَ [٧] مِنهُ . [٨]

١٩٤٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس مسلمانى را ناراحت كند ، مرا ناراحت كرده است و هر كس مرا ناراحت كند ، خدا را ناراحت كرده است .

د ـ آزار دادن پدر و مادر

قرآن

«به آنها [ حتّى ]«اُف» مگو و به آنان پرخاش مكن و با آنها سخنى شايسته بگوى» .

حديث

١٩٥٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به آزارنده پدر و مادر گفته مى شود : «هر اطاعتى مى خواهى ، انجام بده؛ امّا من تو را نمى آمرزم» .

١٩٥١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ملعون است ملعون ، كسى كه پدر يا مادرش را بزند .

ه ـ آزار دادن شوهر

١٩٥٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر زنى كه با زبان خود ، شوهرش را آزار دهد ، خداوند عز و جل از او هيچ توبه و فِدْيه اى و هيچ عمل نيكى را نمى پذيرد تا آن گاه كه شوهرش را راضى كند ، گرچه روزها را روزه بگيرد و شب ها را عبادت كند و بنده ها آزاد كند و اسبان تيز تك [براى جهاد] ، در راه خدا تجهيز كند . او جزو نخستين كسانى است كه به آتش در مى آيند. همچنين است مرد ، اگر به زنش ستم كند .

و ـ آزار دادن زن

١٩٥٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بدانيد كه خداوند عز و جل و پيامبر او، بيزارند از مردى كه به زنش زيان وارد مى آورد [و او را آزار مى رساند] تا جايى كه زن حاضر شود چيزى به او بدهد و طلاقش را بگيرد .

[١] المعجم الأوسط : ج ٤ ص ٦١ ح ٣٦٠٧.[٢] الإسراء : ٢٣ .[٣] حلية الأولياء : ج ١٠ ص ٢١٦.[٤] كنز الفوائد : ج ١ ص ١٥٠.[٥] الصَّرْف : التوبة . والعَدْل : الفدية (المصباح المنير : ص ٣٣٨ «صرف») .[٦] كتاب من لايحضره الفقيه : ج ٤ ص ١٤ ح ٤٩٦٨.[٧] الخُلْع : أن يطلّق الرجلُ زوجتَه على عِوَضٍ تبذله له (مجمع البحرين : ج ١ ص ٥٤٠ «خلع») .[٨] ثواب الأعمال : ص ٣٣٨ ح ١.