گزيده حكمت نامه پيامبر اعظم صلّي الله عليه و آله و سلّم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٤٣

١ / ٤ . التَّمَسُّكُ بِالقِيَمِ الأَخلاقِيَّةِ وَالعَمَلِيَّةِ

١٠١٣.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : إنّ صَلاحَ أوَّلِ هذهِ الاُمَّةِ بالزُّهدِ واليَقينِ ، وهَلاكُ آخِرِها بالشُّحِّ والأمَلِ . [١]

١٠١٤.عنه صلى الله عليه و آله : لا تَزالُ اُمَّتي بِخَيرٍ ما تَحابُّوا وتَهادَوا ، وأدَّوُا الأَمانَةَ ، وَاجتَنَبُوا الحَرامَ ، ووَقَّرُوا الضَّيفَ ، وأَقامُوا الصَّلاةَ ، وآتَوُا الزَّكاةَ ، فَإِذا لَم يَفعَلوا ذلِكَ ابتُلُوا بِالقَحطِ وَالسِّنينَ . [٢]

١٠١٥.عنه صلى الله عليه و آله : لا يَزالُ النّاسُ بِخَيرٍ ما أمَروا بِالمَعروفِ ونَهَوا عَنِ المُنكَرِ ، وتَعاوَنوا عَلَى البِرِّ وَالتَّقوى ، فَإِذا لَم يَفعَلوا ذلِكَ نُزِعَت مِنهُمُ البَرَكاتُ ، وسُلِّطَ بَعضُهُم عَلى بَعضٍ ، ولَم يَكُن لَهُم ناصِرٌ فِي الأَرضِ ولا فِي السَّماءِ . [٣]

١٠١٦.عنه صلى الله عليه و آله : أكثَرُ ما تَلِجُ بهِ اُمَّتِيَ الجَنَّةَ ، تَقوَى اللّه ِ وحُسنُ الخُلقِ . [٤]

الفصل الثّاني : عوامل هلاك الاُمم

٢ / ١ . قِيادَةُ المُضِلّينَ وَالتَّبَعِيَّةُ العَمياءُ

الكتاب

«وَ كَذَ لِكَ مَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ فِى قَرْيَةٍ مِّن نَّذِيرٍ إِلَا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا وَجَدْنَا ءَابَاءَنَا عَلَى اُمَّةٍ وَ إِنَّا عَلَى ءَاثَـرِهِم مُّقْتَدُونَ» [٥] .

١ / ٤ . چنگ زدن به ارزش هاى اخلاقى و رفتارى

١٠١٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : درستى آغاز اين امّت ، در گرو يقين و زهد است و تباهى آخر آن ، در آرزو و بخل .

١٠١٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : امّت من ، تا زمانى كه يكديگر را دوست بدارند ، به هم هديه دهند ، امانت را برگردانند ، از حرامْ دورى كنند ، ميهمان را گرامى بدارند ، نماز بگزارند و زكات بپردازند ، پيوسته در خير به سر مى برند و هر گاه چنين نكردند ، به قحطى و خشك سالى مبتلا مى شوند .

١٠١٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مردم ، تا زمانى كه امر به معروف و نهى از منكر كنند و در نيكى و پرهيزگارى همكارى نمايند ، پيوسته در خير خواهند بود و هر گاه چنين نكنند ، بركت ها از آنها گرفته مى شوند و برخى ، بر برخى ديگر ، مسلّط مى گردند و ايشان را در زمين و آسمان ، ياورى نيست .

١٠١٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بيشترين چيزى كه امّتم به سبب آن به بهشت مى روند ، خداپروايى و خوش خويى است .

فصل دوم : عوامل نابودى امّت ها

٢ / ١ . رهبرى گم راهان و پيروى كوركورانه

قرآن

«و بدين گونه ، در هيچ شهرى پيش از تو هشدار دهنده اى نفرستاديم ، مگر آن كه خوش گذرانان آن گفتند: ما پدران خود را بر آيينى [ و راهى ] يافته ايم و ما از پىِ ايشان راه سپريم .» .