٥٧٦.الإمام الباقر عليه السلام ـ في قَولِهِ تَعالى : «قُلْ أَىُّ شَىْ ءٍ أَك: ذلك أنَّ مُشرِكي أهلِ مَكَّةَ قالوا : يا مُحمَّدُ ، ما وَجَدَ اللّه ُ رَسولاً يُرسِلُهُ غَيرَكَ ؟! ما نَرى أحَدا يُصَدِّقُكَ بِالَّذي تَقولُ . وذلِكَ في أوَّلِ ما دَعاهُم وهُو يَومَئِذٍ بمَكَّةَ ، قالوا : ولَقَد سَألنا عَنكَ اليَهودَ وَالنَّصارى فزَعَموا أ نَّهُ لَيسَ لَكَ ذِكرٌ عِندَهُم ، فَأتِنا بمَن يَشهَدُ أ نَّكَ رَسولُ اللّه ِ ! قالَ رَسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : «اللَّهُ شَهِيد بَيْنِى وَبَيْنَكُمْ» الآية . [٢]

ب ـ شَهادةُ أَنبياءِ اللّه ِ عليهم السلام

«وَ إِذْ قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ يَـبَنِى إِسْرَ ءِيلَ إِنِّى رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُم مُّصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَىَّ مِنَ التَّوْرَةِ وَ مُبَشِّرَا بِرَسُولٍ يَأْتِى مِن بَعْدِى اسْمُهُ أَحْمَدُ فَلَمَّا جَآءَهُم بِالْبَيِّنَـتِ قَالُواْ هَـذَا سِحْرٌ مُّبِينٌ » . [٣]

فصل سوم : نبوّت محمّد صلى الله عليه و آله

٣ / ١ . دلايل نبوّت محمّد

الف ـ گواهى خداوند عز و جل

قرآن

«ليكن خدا به [ حقّانيّت ] آنچه بر تو نازل كرده است ، گواهى مى دهد. [ او ] آن را به علم خويش نازل كرده است؛ و فرشتگان [ نيز ]گواهى مى دهند. و كافى است خدا ، گواه باشد» .

حديث

٥٧٦.امام باقر عليه السلام ـ درباره آيه : «بگو: گواهى چه كسى از همه برتر: زمانى كه پيامبر خدا در مكّه تازه دعوت خود را آغاز كرده بود ، مشركان مكّه گفتند : اى محمّد! آيا خدا پيامبرى غير از تو پيدا نكرد كه او را بفرستد؟! ما هيچ كس را نمى يابيم كه گفته هاى تو را تصديق كند . از يهود و نصارا درباره تو پرسيديم ؛ امّا آنها گفتند كه در كتاب هاى آنها از تو ياد نشده است . بنا بر اين ، كسى را بياور كه گواهى دهد كه تو فرستاده خدا هستى! پيامبر خدا فرمود : «خدا ، گواه ميان من و شماست» تا آخر آيه .

ب ـ گواهى دادن پيامبران خدا عليهم السلام

«و [ياد آر] هنگامى را كه عيسى پسر مريم گفت: «اى فرزندان اسرائيل! من ، فرستاده خدا به سوى شما هستم. تورات را كه پيش از من بوده تصديق مى كنم و به فرستاده اى را كه پس از من مى آيد و نام او احمد است ، بشارتگرم». پس وقتى براى آنان دلايل روشن آورد، گفتند: «اين ، سِحرى آشكار است»» .

[١] النساء : ١٦٦.[٢] تفسير القمّي : ج ١ ص ١٩٥.[٣] الصفّ : ٦ .