گزيده حكمت نامه پيامبر اعظم صلّي الله عليه و آله و سلّم - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٦٦
الباب الثانى : الأرض
٢ / ١ . دَحوُ الأرضِ عَلَى الماءِ
الكتاب
« ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَآءُ بَنَاهَا * رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا * وَ أَغْطَشَ لَيْلَهَا وَ أَخْرَجَ ضُحَاهَا * وَ الْأَرْضَ بَعْدَ ذَ لِكَ دَحَاهَآ * أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَ مَرْعَاهَا » . [١]
الحديث
١٠٩٢.رسول اللّه صلى الله عليه و آله ـ فِي الدُّعاءِ ـ: يا مَن سَدَّ السَّماءَ بِالهَواءِ ، ودَحَا [٢] الأَرضَ عَلَى الماءِ . [٣]
٢ / ٢ . إستِقرارُ الأَرضِ بِغَيرِ عَمَدٍ مَرئِيَّةٍ
الكتاب
« وَ مِنْ ءَايَـتِهِ أَن تَقُومَ السَّمَآءُ وَ الْأَرْضُ بِأَمْرِهِ ثُمَّ إِذَا دَعَاكُمْ دَعْوَةً مِّنَ الْأَرْضِ إِذَآ أَنتُمْ تَخْرُجُونَ » . [٤]
« إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّمَـوَ تِ وَ الْأَرْضَ أَن تَزُولَا وَ لَئِن زَالَتَآ إِنْ أَمْسَكَهُمَا مِنْ أَحَدٍ مِّن بَعْدِهِ إِنَّهُ كَانَ حَلِيمًا غَفُورًا » . [٥]
الحديث
١٠٩٣.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : الحَمدُ للّه ِِ الَّذي لا إلهَ إلّا هُوَ . . . نورُ السَّماواتِ وَالأَرَضينَ وفاطِرُهُما ومُبدِعُهُما بِغَيرِ عَمَدٍ خَلَقَهُما ، وفَتَقَهُما فَتقاً ، فَقامَتِ السَّماواتُ طائِعاتٍ بِأمرِهِ ، وَاستَقَرَّتِ الأَرَضونَ بِأَوتادِها فَوقَ الماءِ . [٦]
باب دوم : زمين
٢ / ١ . گسترش يافتنِ زمين بر روى آب
قرآن
«آيا آفرينش شما دشوارتر است ، يا آسمانى كه [ او ] آن را بر پا كرده است؟ سقفش را برافراشت و آن را [ به اندازه معيّن ]درست كرد و شبش را تيره و روزش را آشكار گردانيد و پس از آن، زمين را با غلتانيدن گسترد و آبش و چراگاهش را از آن بيرون آورد » .
حديث
١٠٩٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعا ـ: اى كسى كه در آسمان[ ـِ زمينيان] ، سدّى از هوا قرار داد ، و زمين را بر روى آب گسترانيد !
٢ / ٢ . قرار گرفتن زمين بدون ستون هاى مرئى
قرآن
«و از نشانه هاى او اين است كه آسمان و زمين، به فرمانش برپايند . پس آن گاه كه شما را با يك بار خواندن، از زمين فرا خوانَد، به ناگاه، [ از گورها ] خارج مى شويد» .
«همانا خدا آسمان ها و زمين را نگاه مى دارد تا نيفتند، و اگر بيفتند، بعد از او هيچ كس آنها را نگاه نمى دارد. اوست بردبار آمرزنده» .
حديث
١٠٩٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ستايش ، خدايى را كه معبودى جز او نيست... ، نور آسمان ها و زمين هاست و آفريننده و پديد آورنده آنهاست . او آسمان ها و زمين را بى هيچ ستونى آفريد و آن دو را به گونه اى از هم گشود . پس به فرمان او ، آسمان ها فرمان بردار ، ايستادند و زمين ها با ميخ هايشان بر فراز آب قرار گرفتند .
[١] النازعات : ٢٧ ـ ٣١ .[٢] الدَّحْوُ : البَسْط ، دَحا الأرضَ : بَسَطَها (لسان العرب : ج ١٤ ص ٢٥١ «دحا») .[٣] جمال الاُسبوع : ص ٨٥ .[٤] الروم : ٢٥ .[٥] فاطر : ٤١ .[٦] مُهج الدعوات : ١٥٧.