گزيده حكمت نامه پيامبر اعظم صلّي الله عليه و آله و سلّم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٧٨

الفصل السابع والعشرون : العفو

٢٧ / ١ . فَضيلَةُ العَفوِ

الكتاب

« وَ جَزَ ؤُاْ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِّثْلُهَا فَمَنْ عَفَا وَ أَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّــلِمِينَ » . [١]

الحديث

١٨٣٣.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : ألا اُخبِرُكُم بِخَيرِ خَلائقِ الدّنيا والآخِرَةِ ؟ : العَفوُ عَمَّن ظَلَمَكَ ، وتَصِلُ مَن قَطَعَكَ، والإحسانُ إلى مَن أساءَ إلَيكَ ، وإعطاءُ مَن حَرَمَكَ . [٢]

١٨٣٤.عنه صلى الله عليه و آله : عَلَيكُم بِالعَفوِ ؛ فَإنَّ العَفوَ لا يَزيدُ العَبدَ إلّا عِزّا ، فَتَعافَوا يُعِزَّكُمُ اللّه ُ . [٣]

١٨٣٥.عنه صلى الله عليه و آله : مَن كَثُرَ عَفوُهُ مُدَّ في عُمرِهِ . [٤]

١٨٣٦.عنه صلى الله عليه و آله : عَفوُ المَلِكِ أبقى لِلمُلكِ . [٥]

٢٧ / ٢ . العَفوُ عِندَ القُدرَةِ

١٨٣٧.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : أولَى النّاسِ بِالعَفوِ أقدَرُهُم عَلَى العُقوبَةِ . [٦]

١٨٣٨.تنبيه الخواطر : قالَ أعرابيٌّ : يا رَسولَ اللّه ِ ، مَن يُحاسِبُ الخَلقَ يَومَ القِيامَةِ ؟ قالَ : اللّه ُ عز و جل ، قالَ : نَجَونا ورَبِّ الكَعبَةِ ! قالَ : وكَيفَ ذاكَ يا أعرابِيُّ ؟ ! قالَ : لأِنَّ الكَريمَ إذا قَدَرَ عَفا . [٧]

فصل بيست و هفتم : گذشت

٢٧ / ١ . ارزش گذشت

قرآن

«و جزاى بدى، بدى اى مانند آن است. پس هر كه در گذرد و نيكوكارى كند، پاداش او بر [ عهده ]خداست. به راستى كه او ستمگران را دوست نمى دارد» .

حديث

١٨٣٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آيا شما را از بهترين خوى هاى دنيا و آخرت خبر ندهم؟ گذشت از كسى كه به تو ستم كرده است، پيوستن به كسى كه از تو بريده است، نيكى با كسى كه به تو بدى كرده است، و عطا كردن به كسى كه از تو دريغ داشته است.

١٨٣٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بر شما باد گذشت؛ زيرا گذشت، جز بر عزّتِ بنده نمى افزايد. پس، از يكديگر گذشت كنيد تا خداوند ، شما را عزّت بخشد.

١٨٣٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه پُرگذشت باشد، عمرش دراز مى شود.

١٨٣٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : گذشت پادشاه، پادشاهى را پاينده تر مى كند.

٢٧ / ٢ . گذشت به هنگام قدرت

١٨٣٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سزاوارترينِ مردم به گذشت كردن، تواناترينِ آنها بر كيفر رساندن است.

١٨٣٨.تنبيه الخواطر : عربى باديه نشين به پيامبر خدا گفت : اى پيامبر خدا! در روز قيامت، چه كسى به حساب خلايق مى رسد؟ فرمود: «خداوند عز و جل». باديه نشين گفت: به خداوندگار كعبه سوگند كه نجات يافته ايم! فرمود: «چگونه، اى اعرابى؟». گفت: زيرا كريم،هر گاه قدرت يابد، مى بخشايد.