گزيده حكمت نامه پيامبر اعظم صلّي الله عليه و آله و سلّم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨٤٢

٢٨٤٣.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : لقد رَأيتُنا يومَ بدرٍ ونحنُ نَلُوذُ برسولِ اللّه ِ صلى الله عليه و آله وهُو أقرَبُنا إلَى العَدُوِّ ، وكانَ مِن أشَدِّ الناسِ يَومَئذٍ بَأسا . [١]

٢٨٤٤.عنه عليه السلام : لقد حَضَرنا بَدرا وما فِينا فارِسُ غيرَ المِقدادِ بنِ الأسوَدِ ، ولقد رَأيتُنا ليلةَ بَدرٍوما فِينا إلّامَن نامَ غيرَ رسولِ اللّه ِ صلى الله عليه و آله ، فإنّهُ كانَ مُنتَصِبا فيأصلِ شَجَرةٍ يُصَلِّي ويَدعُو حتَّى الصَّباحِ . [٢]

٥ / ٢ . غَزوَةُ اُحدٍ وحَمراءِ الأسَدِ

الكتاب

« وَإِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِينَ مَقَـعِدَ لِلْقِتَالِ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ » . [٣]

الحديث

٢٨٤٥.صحيح مسلم عن أنس : إنَّ رسولَ اللّه ِ صلى الله عليه و آله كُسِرَت رَباعِيَتُهُ يومَ اُحُدٍ ، وشُجَّ في رَأسِهِ ، فَجَعَلَ يَسلُتُ الدَّمَ عَنهُ ويقولُ : كيفَ يُفلِحُ قومٌ شَجُّوا نَبِيَّهُم وكَسَرُوا رَباعِيَتَهُ، وهُو يَدعُوهم إلَى اللّه ِ ؟ ! فَأنزَلَ اللّه ُ عَزَّوجلَّ : «لَيسَ لَكَ مِن الأَمْرِ شَيْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَــلِمُونَ » [٤] . [٥]

٢٨٤٣.امام على عليه السلام : در جنگ بدر، ما خود را در پناه پيامبر خدا قرار مى داديم و ايشان از همه ما به دشمن نزديك تر بود و در آن روز، از همه شجاعت بيشترى نشان مى داد.

٢٨٤٤.امام على عليه السلام : زمانى كه در جنگ بدر شركت كرديم، جز مقداد بن اَسوَد، سواره ديگرى در ميان ما نبود. در شب جنگ بدر، هر كه با ما بود، خوابيد، مگر پيامبر خدا كه در زير درختى ايستاده بود و تا صبح، نماز مى خواند و دعا مى كرد.

٥ / ٢ . جنگ هاى اُحُد و حَمراءُ الأسد

قرآن

«و [ ياد كن ] زمانى را كه [ در جنگ اُحُد ] بامدادان، از پيشِ كسانت بيرون آمدى [ تا ]مؤمنان را براى جنگيدن، در مواضع خود جاى دهى؛ و خداوند، شنواى داناست» .

حديث

٢٨٤٥.صحيح مسلم ـ به نقل از اَنَس ـ: در جنگ اُحد، دندان پيشين پيامبر خدا شكست و سر ايشان، شكاف برداشت. در حالى كه از فرقش خون جارى بود، مى فرمود : «چگونه رستگار مى شوند مردمى كه فرق پيامبر خود را كه آنان را به خدا دعوت مى كند، شكافتند و دندان پيشينش را شكستند؟». پس خداوند عز و جل اين آيه را فرو فرستاد : «تو را در اين كارها دستى نيست . [خدا ]يا بر آنان مى بخشايد، يا عذابشان مى كند ؛ زيرا آنان ستمكارند» .