١٦١١.عنه صلى الله عليه و آله ـ لَمّا سُئلَ عَن حَقِّ الوالِدِ عَلى وَلدِهِ ـ: لا يُسَمِّيهِ بِاسمِهِ، ولا يَمشِي بَينَ يَدَيهِ، ولا يَجلِسُ قَبلَهُ، ولا يَستَسِبُّ لَهُ . [٢]

١٠ / ٢ . واجِباتُ الصَّبِيِ تِجاهَ مُعَلِّمِهِ

١٦١٢.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : مَن تَعَلَّمتَ مِنهُ حَرفا، صِرتَ لَهُ عَبدا. [٣]

١٦١٣.عنه صلى الله عليه و آله : أكرِمُوا العُلَماءَ ووَقِّروهُم. [٤]

١٦١٤.عنه صلى الله عليه و آله : تَواضَعوا لِلعالِمِ وَارفَعوهُ؛ فَإِنَّ المَلائِكَةَ تَرفَعُ العالِمَ وتَخفِضُ أجنَحتَها وتَستَغفِرُ لَهُ. [٥]

١٦١٥.عنه صلى الله عليه و آله : مَنِ احتَقَرَ صاحِبَ العِلمِ فَقَدِ احتَقَرَني، ومَنِ احتَقَرَني فَهُوَ كافِرٌ. [٦]

١٠ / ٣ . واجِباتُ الصَّبِيِّ تِجاهَ الكَبيرِ وَتِجاهَ الصَّديقِ

١٦١٦.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : يُسَلِّمُ الصَّغيرُ عَلَى الكَبيرِ ، والمَارُّ عَلَى القاعِدِ ، وَالقَليلُ ، عَلَى الكَثيرِ. [٧]

١٦١٧.عنه صلى الله عليه و آله : اللّه ُ في عَونِ العَبدِ ما كانَ العَبدُ في عَونِ أخيهِ. [٨]

١٦١٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه پدر و مادرش را ناراحت سازد ، بى ترديد ، نسبت به آنان ، سركشى كرده است .

١٦١١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ هنگامى كه از ايشان ، درباره حقّ پدر بر فرزند ،: او را به نام ، صدا نزند ، جلوى او راه نرود ، پيش از او ننشيند و براى او دشنام خواهى نكند [٩] .

١٠ / ٢ . وظايف كودك در برابر آموزگار

١٦١٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه حرفى از او بياموزى ، بنده اش شده اى .

١٦١٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دانشمندان را اكرام كنيد و آنان را گرامى بداريد .

١٦١٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در برابر دانشمند ، فروتنى كنيد و او را ارج بنهيد ؛ چرا كه فرشتگان ، دانشمند را بر مى كشند و بال هاى خود را پايين مى آورند (فروتنى مى كنند) و برايش آمرزش مى طلبند .

١٦١٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه صاحب دانش را كوچك شمارد ، بى شك ، مرا كوچك شمرده است و كسى كه مرا كوچك شمارد ، كافر است .

١٠ / ٣ . وظايف كودك در برابر بزرگ تر و دوست [١٠]

١٦١٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : [لازم است] كوچك به بزرگْ سلام كند و عبور كننده به نشسته ، و [جمعيتِ ]كم به [جمعيتِ]بسيار .

١٦١٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، در كار كمك به بنده است تا وقتى كه بنده ، در كار كمك به برادرش باشد .

[١] كتاب من لا يحضره الفقيه : ج ٤ ص ٣٧٢ ح ٥٧٦٢ .[٢] الكافي : ج ٢ ص ١٥٨ ح ٥.[٣] عوالي اللآلي : ج ١ ص ٢٩٢ ح ١٦٣.[٤] فردوس الأخبار : ج ١ ص ١٠٩ ح ٢٣٣.[٥] الفردوس : ج ٢ ص ٤٥ ح ٢٢٦٣.[٦] إرشاد القلوب : ص ١٦٥.[٧] صحيح البخاري : ج ٥ ص ٢٣٠١ ح ٥٨٧٧.[٨] صحيح مسلم : ج ٤ ص ٢٠٧٤ ح ٣٨ .[٩] دشنام خواهى نكند ، يعنى : فرزند ، كارى نكند كه پدر و مادرش ميان مردم ، بدنام شوند و موجب نفرين و بدگويى از آنان گردد .[١٠] گفتنى است كه اين وظايف، غالبا اختصاص به كودك ندارند؛ ليكن مربّى بايد به تدريج، كودك را با اين وظايف آشنا كند .