«لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَا وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا أَنتَ مَوْلَانَا فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَـفِرِينَ» . [٦]

الحديث

١٠٤٤.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : إنَّ اللّه َ عز و جل أعطى كُلَّ ذي حَقٍّ حَقَّهُ ، ألا إنَّ اللّه َ فَرَضَ فَرائِضَ ، وسَنَّ سُنَنا ، وحَدَّ حُدودا ، وأحَلَّ حَلالاً ، وحَرَّمَ حَراما ، وشَرَعَ الدّينَ فَجَعَلَهُ سَهلاً سَمحا واسِعا ، ولَم يَجعَلهُ ضَيِّقا . [٧]

٤ / ٣ . امّت خُجسته

١٠٣٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اين امّت من ، امّتى رحمت شده است .

١٠٤٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اين امّت ، رحمت شده است . عذابش به دستان خود اوست .

١٠٤١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : حكايت امّت من ، حكايت باران است كه معلوم نيست اوّل آن بهتر است يا آخرش.

٤ / ٤ . آخرينِ امّت ها و پيشگامِ آنها

١٠٤٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ما آخرين [امّت هايى] هستيم كه پيشى گرفتند .

١٠٤٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ما آخرين مردم دنيا و در روز قيامت ، اوّلين مردم هستيم و پيش از همه خلايق ، درباره ما داورى مى شود .

فصل پنجم : ويژگى هاى امّت محمّد صلى الله عليه و آله در احكام شرعى

قرآن

«خداوند ، هيچ كس را جز به قدر توانايى اش تكليف نمى كند. آنچه [ از خوبى ] به دست آورده ، به سود او، و آنچه [ از بدى ]به دست آورده ، به زيان اوست. پروردگارا! اگر فراموش كرديم يا به خطا رفتيم ، بر ما مگير . پروردگارا! هيچ بار گرانى بر [ دوش ] ما مگذار ، آن چنان كه بر [ دوشِ ]كسانى كه پيش از ما بودند ، نهادى. پروردگارا! و آنچه تاب آن نداريم ، بر ما تحميل مكن و از ما در گذر و ما را ببخشاى و بر ما رحمت آور . سَرور ما تويى . پس ، ما را بر گروه كافران ، پيروز كن» .

حديث

١٠٤٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل حقّ هر حقدارى را به او داد . بدانيد كه خداوند ، وظايفى را مقرّر داشت و قوانينى را بر نهاد و حدودى را تعيين نمود و چيزهايى را حلال و چيزهايى را حرام قرار داد و دين را وضع كرد و آن را نرم و آسان و گسترده ، قرار داد و تنگ قرارش نداد .

[١] سنن أبي داوود : ج ٤ ص ١٠٥ ح ٤٢٧٨.[٢] سنن ابن ماجة : ج ٢ ص ١٤٣٤ ح ٤٢٩٢.[٣] سنن الترمذي : ج ٥ ص ١٥٢ ح ٢٨٦٩.[٤] صحيح البخاري : ج ١ ص ٩٤ ح ٢٣٦ .[٥] صحيح مسلم : ج ٢ ص ٥٨٦ ح ٢٢.[٦] البقرة : ٢٨٦ .[٧] المعجم الكبير : ج ١١ ص ١٧٠ ح ١١٥٣٢.