٢٢٨٤.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : لَو صَلَّيتُم حَتّى تَكونوا كَأَوتادٍ (/كَأَوتارٍ) وصُمتُم حَتّى تَكونوا كَالحَنايا [١] لَم يَقبَلِ اللّه ُ مِنكُم إلّا بِوَرعٍ حاجِزٍ . [٢]

٢٢٨٥.عنه صلى الله عليه و آله : الصَّلاةُ خَلفَ رَجُلٍ وَرِعٍ مَقبولَةٌ . [٣]

٧ / ٢ . ما يَمنَعُ قَبولَ الصَّلاةِ

٢٢٨٦.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : مَن شَرِبَ خَمرًا حَتّى يَسكَرَ لَم يَقبَلِ اللّه ُ عز و جل مِنهُ صَلاتَهُ أربَعينَ صَباحًا . [٤]

٢٢٨٧.عنه صلى الله عليه و آله : مَنِ اغتابَ مُسلِمًا أو مُسلِمَةً لَم يَقبَلِ اللّه ُ تَعالى صَلاتَهُ ولا صِيامَهُ أربَعينَ يَومًا ولَيلَةً إلّا أن يَغفِرَ لَهُ صاحِبُهُ . [٥]

٢٢٨٨.عنه صلى الله عليه و آله : مَنِ اشتَرى ثَوبًا بِعَشرَةِ دَراهِمَ وفيهِ دِرهَمٌ حَرامٌ لَم يَقبَلِ اللّه ُ لَهُ صَلاةً ما دامَ عَلَيهِ . [٦]

٢٢٨٩.عنه صلى الله عليه و آله : ثَلاثَةٌ لا تَرتَفِعُ صَلاتُهُم فَوقَ رُؤوسِهِم شِبرًا : رَجُلٌ أمَّ قَومًا وهُم لَهُ كارِهونَ ، وامرَأَةٌ باتَت وزَوجُها عَلَيها ساخِط ، وأخَوانِ مُتَصارِمانِ . [٧]

فصل هفتم : پذيرش نماز

٧ / ١ . عوامل پذيرش نماز

٢٢٨٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر نماز مى خوانديد تا چون ميخ (/ زِه كمان) مى شديد و روزه مى گرفتيد تا چون كمان مى شديد، خداوند از شما نمى پذيرفت ، جز با پروا كردن از گناه .

٢٢٨٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نماز ، پشت سرِ مرد پارسا ، پذيرفته است .

٧ / ٢ . موانع پذيرش نماز

٢٢٨٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند تا چهل روز ، نماز آن را كه شراب مى نوشد تا مست شود ، نمى پذيرد .

٢٢٨٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداى متعال ، تا چهل شبانه روز ، نماز و روزه غيبت كننده از مرد يا زن مسلمان را نمى پذيرد ، مگر اين كه غيبت شونده از او در گذرد .

٢٢٨٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس جامه اى به ده دينار بخرد و يك درهمش حرام باشد، خداوند تا هنگامى كه در برِ اوست، نمازش را نمى پذيرد .

٢٢٨٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نماز سه نفر، از بالاى سرشان، يك وجب هم بالا نمى رود: مردى كه امامِ جماعت گروهى شده است، حال آن كه از او ناخشنودند ؛ زنى كه شب را به روز مى برد ، حال آنكه شوهرش بر او خشمگين است ؛ و دو برادرِ از هم جدا شده .

[١] جمع حَنِيَّة أو حَنِيّ : وهما القوس ، فعيل بمعنى مفعول ؛ لأنّها مَحنيّة أي معطوفة (النهاية : ج ١ ص ٤٥٤) .[٢] عدّة الداعي : ص ١٤٠ .[٣] الفردوس : ج ٢ ص ٤٠٥ ح ٣٨٠٢.[٤] الكافي : ج ٦ ص ٤٠١ ح ١٠ .[٥] جامع الأخبار : ص ٤١٢ ح ١١٤١ .[٦] مسند ابن حنبل : ج ٢ ص ٤١٧ ح ٥٧٣٦.[٧] سنن ابن ماجة : ج ١ ص ٣١١ ح ٩٧١.