گزيده حكمت نامه پيامبر اعظم صلّي الله عليه و آله و سلّم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٩٧

١٢ / ٣ . الدُّعاء

٢٦٦٥.المعجم الأوسط : عَن عَبدِ اللّه ِ بنِ يَزيدَ عَن عائِشَةَ أنَّها قالَت : يا رَسولَ اللّه ِ ، إن وافَقتُ لَيلَةَ القَدرِ ما أسأَلُ اللّه َ؟ قالَ [ صلى الله عليه و آله ] : سَليهِ العافِيَةَ . [١]

٢٦٦٦.سنن الترمذي عن عائشة : قُلتُ : يا رَسولَ اللّه ِ ، أرَأَيتَ إن عَلِمتُ أيَّ لَيلَةٍ لَيلَةَ القَدرِ ما أقولُ فيها؟ قالَ : قولي : اللّهُمَّ إنَّكَ عَفُوٌّ كَريمٌ تُحِبُّ العَفوَ ، فَاعفُ عَنّي . [٢]

١٢ / ٤ . الصَّلاة

٢٦٦٧.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : مَن صَلّى لَيلَةَ القَدرِ إيمانا وَاحتِسابا غَفَرَ اللّه ُ لَهُ ما تَقَدَّمَ مِن ذَنبِهِ . [٣]

٢٦٦٨.عنه صلى الله عليه و آله : مَن صَلّى رَكعَتَينِ في لَيلَةِ القَدرِ ، يَقرَأُ في كُلِّ رَكعَةٍ : «فاتِحَةَ الكِتابِ» مَرَّةً و «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ » سَبعَ مَرّاتٍ ، فَإِذا فَرَغَ يَستَغفِرُ سَبعينَ مَرَّةً ، لا يَقومُ مِن مَقامِهِ حَتّى يَغفِرَ اللّه ُ لَهُ ولِأَبَوَيهِ ، وبَعَثَ اللّه ُ مَلائِكَةً يَكتُبونَ لَهُ الحَسَناتِ إلى سَنَةٍ اُخرى ، وبَعَثَ اللّه ُ مَلائِكَةً إلَى الجِنانِ يَغرِسونَ لَهُ الأَشجارَ ، ويَبنونَ لَهُ القُصورَ ، ويُجرونَ لَهُ الأَنهارَ ، ولا يَخرُجُ مِنَ الدُّنيا حَتّى يَرى ذلِكَ كُلَّهُ . [٤]

١٢ / ٣ . دعا

٢٦٦٥.المعجم الأوسط ـ به نقل از عبد اللّه بن يزيد ـ: عايشه گفت: اى پيامبر خدا! اگر شب قدر را درك كردم ، از خدا چه بخواهم؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «از او عافيت بخواه».

٢٦٦٦.سنن الترمذى ـ به نقل از عايشه ـ: گفتم: اى پيامبر خدا! به نظر شما ، اگر دانستم كه شب قدر ، كدام شب است ، در آن شب ، چه بگويم؟ فرمود: «بگو: خداوندا! تو بخشاينده و بزرگوارى و گذشت را دوست مى دارى. پس ، از من در گذر ».

١٢ / ٤ . نماز

٢٦٦٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه در شب قدر ، از روى ايمان و براى پاداش [الهى] نماز بخواند ، خداوندْ گناه گذشته او را مى آمرزد.

٢٦٦٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس در شب قدر ، دو ركعت نماز بخواند (در هر ركعت: يك بار «فاتحة الكتاب» و هفت بار سوره «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ » را بخواند) و چون فارغ شد ، هفتاد بار استغفار كند ، از جاى خود بر نمى خيزد تا آن كه خداوند ، او و پدر و مادرش را مى آمرزد ، و خداوند ، فرشتگانى را بر مى انگيزد كه تا سال ديگر براى او حَسَنات مى نويسند ، و خداوند ، فرشتگانى را به سوى بهشت مى فرستد كه براى او درختانى بكارند و كاخ هايى بسازند و نهرهايى جارى كنند ، و از دنيا بيرون نمى رود تا آن كه همه اينها را ببيند .