٢٥٧٥.الإمام الباقر عليه السلام : قالَ رَسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله لَمّا حَضَرَ شَهرُ رَمَضانَ وذلِكَ في ثَلاثٍ بَقينَ مِن شَعبانَ ، قالَ لِبِلالٍ : نادِ فِي النّاسِ . فَجَمَعَ النّاسَ ، ثُمَّ صَعِدَ المِنبَرَ فَحَمِدَ اللّه َ وأثنى عَلَيهِ ، ثُمَّ قالَ : أيُّهَا النّاسُ ، إنَّ هذَا الشَّهرَ قَد خَصَّكُمُ اللّه ُ بِهِ وحَضَرَكُم ، وهُوَ سَيِّدُ الشُّهورِ ، لَيلَةٌ فيهِ خَيرٌ مِن ألفِ شَهرٍ ، تُغَلَّقُ فيهِ أبوابُ النّارِ وتُفَتَّحُ فيهِ أبوابُ الجِنانِ ؛ فَمَن أدرَكَهُ ولَم يُغفَر لَهُ فَأَبعَدَهُ اللّه ُ ، ومَن أدرَكَ والِدَيهِ ولَم يُغفَر لَهُ فَأَبعَدَهُ اللّه ُ ، ومَن ذُكِرتُ عِندَهُ فَلَم يُصَلِّ عَلَيَّ فَلَم يَغفِرِ اللّه ُ لَهُ فَأَبعَدَهُ اللّه ُ . [١]

٢٥٧٦.الكافي عن جابر عن الإمام الباقر عليه السلام : كانَ رَسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله يُقبِلُ بِوَجهِهِ إلَى النّاسِ فَيَقولُ : يا مَعشَرَ النّاسِ ، إذا طَلَعَ هِلالُ شَهرِ رَمَضانَ غُلَّت مَرَدَةُ الشَّياطينِ ، وفُتِّحَت أبوابُ السَّماءِ وأبوابُ الجِنانِ وأبوابُ الرَّحمَةِ ، وغُلِّقَت أبوابُ النّارِ ، وَاستُجيبَ الدُّعاءُ ، وكانَ للّه ِِ فيهِ عِندَ كُلِّ فِطرٍ عُتَقاءُ يُعتِقُهُمُ اللّه ُ مِنَ النّارِ ، ويُنادي مُنادٍ كُلَّ لَيلَةٍ : هَل مِن سائِلٍ؟ هَل مِن مُستَغفِرٍ؟ اللّهُمَّ أعطِ كُلَّ مُنفِقٍ خَلَفا ، وأعطِ كُلَّ مُمسِكٍ تَلَفا . حَتّى إذا طَلَعَ هِلالُ شَوّالٍ نودِيَ المُؤمِنونَ : أنِ اغدوا إلى جَوائِزِكُم فَهُوَ يَومُ الجائِزَةِ . ثُمَّ قالَ أبو جَعفَرٍ عليه السلام : أما وَالَّذي نَفسي بِيَدِهِ ، ما هِيَ بِجائِزَةِ الدَّنانيرِ ولَا الدَّراهِمِ! [٢]

فصل سوم : آماده كردن مردم براى ميهمانى خدا

خطبه هاى پيامبر صلى الله عليه و آله ، هنگام فرا رسيدن ماه رمضان

٢٥٧٥.امام باقر عليه السلام : چون ماه رمضان در حال فرا رسيدن بود و سه روز از شعبان مانده بود ، پيامبر خدا به بلال فرمود : «مردم را خبر كن» . مردم گرد آمدند . [پيامبر صلى الله عليه و آله ] بر منبر رفت و خدا را حمد و ثنا گفت . سپس فرمود : «اى مردم! خداوند ، شما را به اين ماه ، ويژه ساخته است و اينك ، فرا مى رسد . آن ، سَرور ماه هاست و در آن ، شبى بهتر از هزار ماه است . درهاى آتش در آن ، بسته مى شوند و درهاى بهشت در آن ، گشوده مى گردند . پس دور باد از رحمت حق ، كسى كه اين ماه را دريابد و آمرزيده نشود! دور باد از رحمت حق ، كسى كه پدر و مادرش را در يابد و [با نيكى به آنان ]آمرزيده نشود! دور باد از رحمت حق ، كسى كه مرا نزد او ياد كنند و او بر من درود نفرستد!» .

٢٥٧٦.الكافى ـ به نقل از جابر ـ: امام باقر عليه السلام فرمود: «پيامبر خدا ، رو به مردم مى كرد و مى فرمود : اى گروه مردم! هر گاه هلال ماه رمضان طلوع كند، شياطينِ سركش به بند كشيده مى شوند ، درهاى آسمان و درهاى بهشت و درهاى رحمت ، گشوده مى گردند ، درهاى آتش بسته مى شوند و دعا اجابت مى شود . خدا را در هر افطار ، آزادشدگانى است كه آنان را از آتش مى رهانَد و هر شب ، منادى ندا مى دهد : «آيا خواهنده اى هست؟ آيا استغفار كننده اى هست؟ خدايا! به هر انفاق كننده اى جايگزين عطا كن و هر امساك كننده [از انفاق] را دچار تلف ساز!» ، تا آن كه هنگامى كه هلال شوّال بر مى آيد ، مؤمنان را ندا مى دهند كه : به سوى جايزه هايتان بشتابيد ، كه امروز ، روز جايزه است! » . سپس امام باقر عليه السلام فرمود: «به خدايى كه جانم در دست اوست ، آن جايزه ، دينار و درهم نيست» .

[١] الكافي : ج ٤ ص ٦٧ ح ٥ .[٢] الكافي : ج ٤ ص ٦٧ ح ٦ .