٣٣٨.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : الحَمدُ للّه ِِ الَّذي كانَ في أَزَلِيَّتِهِ [٥] وَحدانِيّا . . . اِبتَدَأَ مَا ابتَدَعَ ، وأنشَأَ ما خَلَقَ عَلى غَيرِ مِثالٍ كانَ سَبَقَ بِشَيءٍ مِمّا خَلَقَ . [٦]

٣٣٩.عنه صلى الله عليه و آله ـ مِن خُطبَتِهِ في غَديرِ خُمٍّ ـ: أَشهَدُ بِأَنَّهُ اللّه ُ الَّذي ... صَوَّرَ ما أَبدَعَ عَلى غَيرِ مِثالٍ . [٧]

٣٣٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعايش در عرفات ـ: ستمم به گذشت تو پناه آورده . . . و وجه فناپذيرم ، به وجه پايدار تو ، پناهنده گشته است .

٣ / ٩ . بدى ء ، بديع [٨]

قرآن

«[ او ]پديد آورنده آسمان ها و زمين [ است ]و چون به كارى اراده فرمايد، فقط مى گويد: «[ موجود ]باش!» . پس [ فوراً موجود ]مى شود» .

«آرى! مجازات پروردگارت سخت سنگين است. هم اوست كه [ آفرينش را ]آغاز مى كند و بازمى گرداند» .

حديث

٣٣٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ستايش ، خدايى راست كه در ديرينگى خود ، يگانه است . . . . در آنچه پديد آورد ، آغازگر بود و آنچه را آفريد ، نو پديد آورد ، نه از روى اُلگويى كه بر چيزى كه آفريد،پيشى گرفته باشد.

٣٣٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در سخنرانى خود در غدير خُم ـ: گواهى مى دهم كه او خدايى است كه .. . بدون هيچ نمونه اى نگارگرى كرد .

[١] الكافي : ج ٤ ص ٤٦٤ ح ٥ .[٢] البديء والبديع في اللغة كلاهما فعيل بمعنى فاعل من مادّة «بدأَ» و«بدع». وهما متقاربان في المعنى. فالبديء والبديع في اللغة هو الذي أَحدث الأَشياء ابتداءً وبلا سابق مثالٍ .[٣] البقرة : ١١٧ .[٤] البروج : ١٢ و ١٣ .[٥] الأَزَلُ : القِدَم (الصحاح : ج ٤ ص ١٦٢٢) .[٦] التوحيد : ص ٤٤ ح ٤ .[٧] الاحتجاج : ج ١ ص ١٤٠ ح ٣٢ .[٨] دو صفت «بدى ء (آغازگر) » و «بديع (نوآور) » ، هر دو در لغت ، فعيل به معناى فاعل از مادّه «بدأ» و «بدع»اند و معناى نزديك به هم دارند . «بدى ء» و «بديع» ، در لغت ، به كسى گفته مى شود كه اشيا را نخستين بار و بدون نمونه پيشين ، پديد آورده است .