گزيده حكمت نامه پيامبر اعظم صلّي الله عليه و آله و سلّم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٤٠

الحديث

٣٢١٧.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : كُلُّ فِراشٍ لا يَنامُ عَلَيهِ إنسانٌ يَنامُ عَلَيهِ شَيطانٌ . [١]

٣٢١٨.عنه صلى الله عليه و آله : مَن بَذَّرَ أفقَرَهُ اللّه ُ . [٢]

ب ـ إنفاقُ المالِ في غَيرِ حَقِّهِ

٣٢١٩.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : يا عَلِيُّ ، أربَعَةٌ يَذهَبنَ ضَياعا : الأَكلُ عَلَى الشِّبَعِ ، وَالسِّراجُ فِي القَمَرِ ، وَالزَّرعُ فِي السَّبخَةِ ، وَالصَّنيعَةُ عِندَ غَيرِ أهلِها . [٣]

ج ـ إنفاقُ المالِ فِي البِناءِ فَوقَ الكَفافِ

٣٢٢٠.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : لا تَبنوا ما لا تَسكُنونَ . [٤]

٣٢٢١.عنه صلى الله عليه و آله : مَن بَنى بِناءً أكثَرَ مِمّا يَحتاجُ إلَيهِ ، كانَ عَلَيهِ وَبالاً يَومَ القِيامَةِ . [٥]

٣٢٢٢.عنه صلى الله عليه و آله : إنَّ كُلَّ بِناءٍ بُنِيَ وَبالٌ عَلى صاحِبِهِ يَومَ القِيامَةِ إلّا ما لابُدَّ مِنهُ . [٦]

د ـ التَّشَبُّهُ بِالأَجنَبِيِّ فِي الِاستِهلاكِ

٣٢٢٣.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : لا يُشبِهُ الزِّيُّ بِالزِّيِّ حَتّى يُشبِهَ الخُلقُ بِالخُلقِ ؛ ومَن تَشَبَّهَ بِقَومٍ فَهُوَ مِنهُم . [٧]

حديث

٣٢١٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر بسترى كه [بيش از اندازه نياز باشد و ]انسانى بر آن نخوابد ، شيطانى بر آن مى خوابد .

٣٢١٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه ريخت و پاش كند،خداوند به فقر دچارش مى گردانَد .

ب ـ انفاقِ نابه جاى مال

٣٢١٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به على عليه السلام ـ: اى على! چهار چيز ، هدر مى رود : خوردن از پىِ سيرى ؛ چراغ برافروختن در نور ماه ؛ كِشت كردن در شوره زار ؛ و نيكى به كسى كه شايسته آن نيست .

ج ـ صرفِ دارايى در ساخت و سازِ بيش از نياز

٣٢٢٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بنايى كه در آن سكونت نمى كنيد ، نسازيد .

٣٢٢١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس ساختمانى بيش از اندازه نيازش بسازد ، روز قيامت بر او سنگينى خواهد كرد .

٣٢٢٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر ساختمانى كه بنا شود ، روز قيامت بر دارنده اش سنگينى خواهد كرد ، مگر آنچه [به آن نيازمند است و ]از آن گريزى نيست .

د ـ نهى از شباهت جستن به بيگانه در شيوه مصرف

٣٢٢٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ظواهر افراد با هم يكسان نمى شود ، مگر آن گاه كه خُلق و خويشان با يكديگر برابر گردد ؛ و هر كس به گروهى شباهت جويد ، در شمار آنان محسوب مى شود .