٣١٥٦.الزهد لابن المبارك عن أبي إسحاق : كانَ بَينَ أصحابِ الإِبِلِ وَالغَنَمِ تَنازُعٌ ، فَاستَطالَ أصحابُ الإِبِلِ عَلى أصحابِ الغَنَمِ ، فَبَلَغَنا أنَّ ذلِكَ ذُكِرَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه و آله ، فَقالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله : بُعِثَ موسى وهُوَ راعي غَنَمٍ ، وبُعِثَ داوودُ وهُوَ راعي غَنَمٍ ، وبُعِثتُ أنَا وأنَا أرعى غَنَما لِأَهلي بِأَجيادَ . [٥]

٣١٥٧.تاريخ الطبري عن ابن إسحاق : لَمّا بَلَغَها [ أي خَديجَةَ سَلامُ اللّه ِ عَلَيها] عَن رَسولِ اللّه ِ صلى الله عليه و آله ما بَلَغَها مِن صِدقِ حَديثِهِ وعِظَمِ أمانَتِهِ وكَرَمِ أخلاقِهِ ، بَعَثَت إلَيهِ ، فَعَرَضَت عَلَيهِ أن يَخرُجَ في مالِها إلَى الشّامِ تاجِرا . . . فَقَبِلَهُ مِنها رَسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله ، وخَرَجَ في مالِها ذلِكَ . [٦]

ب ـ رنج بردن در طلبِ روزى

٣١٥٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس ، خسته از جستجوى مال حلال ، روز را به شب آورد ، روز را آمرزيده به شب آورده است .

ج ـ كار با دست (كار جسمانى)

٣١٥٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس از دست رنج خويش بخورد ، خداوند به رحمت در او مى نگرد و هرگز عذابش نمى كند .

٣١٥٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس به حلال ، از دست رنج خود بخورد ، دروازه هاى بهشت به رويش گشوده مى گردند و او از هر يك كه بخواهد ، وارد مى شود .

٣١٥٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همانا بهترين درآمد ، از آنِ دستان كارگرى است كه كارش بى آلايش باشد .

د ـ روش پيامبران عليهم السلام در روزى جُستن

٣١٥٦.الزهد ، ابن مبارك ـ به نقل از ابو اسحاق ـ: ميان شترداران و گوسفندداران ، گفتگو درگرفت و شترداران در برابر گوسفندداران ، گردن افرازى كردند . خبردار شديم كه اين رويداد براى پيامبر صلى الله عليه و آله نقل شد . ايشان فرمود: «موسى عليه السلام در حالى [به پيامبرى ]برانگيخته شد كه گوسفند مى چرانيد ؛ و داوود [هم] در حالى [به پيامبرى]برانگيخته شد كه گوسفند مى چرانيد ؛ و من [نيز] در حالى برانگيخته شدم كه در [منطقه ]اَجياد ، براى طايفه ام گوسفند مى چرانيدم» .

٣١٥٧.تاريخ الطبرى ـ به نقل از ابن اسحاق ـ: آن گاه كه راستْ گفتارى ، امانتدارى و والا منشىِ پيامبر خدا براى خديجه عليهاالسلاممسلّم گشت ، فرستاده اى نزد وى گسيل داشت و به وى پيشنهاد كرد كه دارايى اش را براى بازرگانى به شام ببرد ... . پيامبر خدا پذيرفت و با دارايى او بِدان مقصد ، روان شد .

[١] الأمالي للصدوق : ص ٣٦٤ ح ٤٥٢ .[٢] جامع الأخبار : ص ٣٩٠ ح ١٠٨٧ .[٣] جامع الأخبار : ص ٣٩٠ ح ١٠٨٦ .[٤] مسند ابن حنبل : ج ٣ ص ٢٧٨ ح ٨٦٩٩.[٥] الزهد لابن المبارك : ص ٤١٥ ح ١١٧٧ .[٦] تاريخ الطبري : ج ٢ ص ٢٨٠ .