گزيده حكمت نامه پيامبر اعظم صلّي الله عليه و آله و سلّم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨٢٩

٢٧٨٨.عنه صلى الله عليه و آله : لا يَزالُ النّاسُ بِخَيرٍ ما أمَروا بِالمَعروفِ ونَهَوا عَنِ المُنكَرِ وتَعاوَنوا عَلَى البِرِّ ، فإذا لَم يَفعَلوا ذلكَ نُزِعَت مِنهُمُ البَرَكاتُ ، وسُلِّطَ بَعضُهُم عَلى بَعضٍ ، ولَم يَكُن لَهُم ناصِرٌ في الأرضِ ولا في السَّماءِ . [١]

٢٧٨٩.عنه صلى الله عليه و آله : إنَّ الأحبارَ مِنَ اليَهودِ والرُّهبانَ مِنَ النّصارَى لَمّا تَرَكوا الأمرَ بِالمَعروفِ والنَّهيَ عَنِ المُنكَرِ لَعَنَهُمُ اللّه ُ عَلى لِسانِ أنبِيائهِم ، ثُمَّ عَمَهُم بِالبَلاءِ . [٢]

٢ / ٣ . ما يُوجِبُ تَركَ النَّهيِ عَنِ المُنكَرِ

٢٧٩٠.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : غَشِيَتكُمُ السَّكرَتانِ : سَكرَةُ حُبِّ العَيشِ ، وحُبِّ الجَهلِ ، فعِندَ ذلكَ لا تَأمُرونَ بِالمَعروفِ ولا تَنهَونَ عَنِ المُنكَرِ . [٣]

٢/٤ . لا يَنبَغي تَركُ النَّهيِ عَنِ المُنكَرِ لِخَشيَةِ النّاسِ

الكتاب

« الَّذِينَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُواْ لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَـنًا وَقَالُواْ حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ » . [٤]

الحديث

٢٧٩١.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : لا يُحَقِّرَنَّ أحَدُكُم نَفسَهُ أن يَرى أمرا للّه ِِ تَعالى فيهِ مَقالٌ ، فلا يَقولَ : يا رَبِّ ، خَشيَةَ النّاسِ! فيَقولَ: فإيّايَ كُنتَ أحَقَّ أن تَخشى . [٥]

٢٧٨٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مردم تا زمانى كه امر به معروف و نهى از منكر مى كنند و در كارهاى نيك، يكديگر را يارى كنند، در خير [و خوبى ]خواهند بود؛ امّا هر گاه چنين نكنند، بركت ها از آنان ، باز گرفته مى شود و عدّه اى از آنان بر عدّه ديگر ، سلطه پيدا مى كنند و ديگر نه در زمينْ برايشان ياورى خواهد بود، نه در آسمان.

٢٧٨٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چون عالمان يهود و راهبان نصارا ، كار امر به معروف و نهى از منكر را رها كردند، خداوند به زبان پيامبرانشان ، آنها را لعنت كرد . سپس بلا ، همه آنها را فرا گرفت.

٢ / ٣ . آنچه موجب ترك نهى از منكر مى شود

٢٧٩٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دو مستى شما را فرا گرفته است: مستىِ عشق به زندگى ، و مستىِ نادانى. در چنين وضعى، امر به معروف و نهى از منكر نمى كنيد.

٢ / ٤ . ترك نهى از منكر به خاطر ترس از مردم ، شايسته نيست

قرآن

«همان كسانى كه [برخى از] مردم به ايشان گفتند: «مردمان، براى [ جنگ با ] شما گِرد آمده اند . پس، از آنان بترسيد، ولى [اين سخن ]بر ايمانشان افزود و گفتند: «خدا ، ما را بس است و نيكو حمايتگرى است!»» .

حديث

٢٧٩١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مبادا كسى از شما در جايى كه پاى امرى از خدا در ميان است و بايد سخن بگويد، با سكوت كردن، خود را كوچك كند؛ زيرا [فرداى قيامت ]نمى تواند بگويد: «خدايا! از مردم ترسيدم»؛ چون خداوند عز و جلپاسخ مى دهد: «سزاوارتر آن بود كه از من بترسى» .