گزيده حكمت نامه پيامبر اعظم صلّي الله عليه و آله و سلّم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٧

٢٢٩.عنه صلى الله عليه و آله : سَبعَةٌ مَن كُنَّ فيهِ فَقَدِ استَكمَلَ حَقيقَةَ الإِيمانِ وأبوابُ الجَنَّةِ مُفَتَّحَةٌ لَهُ : مَن أسبَغَ وُضوءَهُ ، وأحسَنَ صَلاتَهُ، وأدّى زَكاةَ مالِهِ ، وكَفَّ غَضَبَهُ ، وسَجَنَ لِسانَهُ ، وَاستَغفَرَ لِذَنبِهِ ، وأدَّى النَّصيحَةَ لِأَهلِ بَيتِ نَبِيِّهِ . [١]

٢٣٠.عنه صلى الله عليه و آله : لا يُؤمِنُ عَبدٌ حَتّى أكونَ أحَبَّ إلَيهِ مِن نَفسِهِ ، وتَكونَ عِترَتي أحَبَّ إلَيهِ مِن عِترَتِهِ ، ويَكونَ أهلي أحَبَّ إلَيهِ مِن أهلِهِ ، وتَكونَ ذاتي أحَبَّ إلَيهِ مِن ذاتِهِ . [٢]

٢٣١.الإمام الكاظم عليه السلام : رُفِعَ إلى رَسولِ اللّه ِ صلى الله عليه و آله قَومٌ في بَعضِ غَزَواتِهِ فَقالَ : مَنِ القَومُ ؟ فَقالوا : مُؤمِنونَ يا رَسولَ اللّه ِ ، قالَ : وما بَلَغَ مِن إيمانِكُم ؟ قالوا : الصَّبرُ عِندَ البَلاءِ ، وَالشُّكرُ عِندَ الرَّخاءِ ، وَالرِّضا بِالقَضاءِ . فَقالَ رَسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : حُلَماءُ عُلَماءُ كادوا مِنَ الفِقهِ أن يَكونوا أنبِياءَ ، إن كُنتُم كَما تَصِفونَ فَلا تَبنوا ما لا تَسكُنونَ ، ولا تَجمَعوا ما لا تَأكُلونَ وَاتَّقُوا اللّه َ الَّذي إلَيهِ تُرجَعونَ . [٣]

١ / ٣ . أصلُ الإِيمانِ

٢٣٢.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : ثَلاثَةٌ مِن أصلِ الإِيمانِ : الكَفُّ عَمَّن قالَ : لا إلهَ إلَا اللّه ُ ولا تُكَفِّرهُ بِذَنبٍ ولا تُخرِجهُ مِنَ الإِسلامِ بِعَمَلٍ ، وَالجِهادُ ماضٍ مُنذُ بَعَثَنِيَ اللّه ُ إلى أن يُقاتِلَ آخِرُ اُمَّتِي الدَّجّالَ لا يُبطِلُهُ جَورُ جائِرٍ ولا عَدلُ عادِلٍ ، وَالإِيمانُ بِالأَقدارِ . [٤]

٢٢٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هفت چيز است كه در هر كس وجود داشته باشند ، آن كس حقيقتِ ايمان را كامل كرده است و درهاى بهشت به رويش باز است : كسى كه وضويش را شاداب بگيرد ، نمازش را نيكو به جا آورد ، زكات مالش را بپردازد ، خشم خود را نگه دارد ، زبانش را به بند كشد ، براى گناهش آمرزش بطلبد ، و با خانواده پيامبرش خالص و يك دل باشد .

٢٣٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ بنده اى مؤمن نيست ، مگر آن كه مرا از خودش دوست تر بدارد ، خاندانم را از خاندان خودش دوست تر بدارد ، بستگان مرا از بستگان خودش دوست تر بدارد ، و جان مرا از جان خودش دوست تر بدارد .

٢٣١.امام كاظم عليه السلام : در يكى از جنگ هاى پيامبر صلى الله عليه و آله گروهى نزد ايشان آمدند.پرسيد : «شما كيستيد؟». گفتند : جمعى مؤمن ، اى پيامبر خدا ! فرمود : «نشانه ايمانتان چيست؟» . گفتند : شكيبايى در گرفتارى ، سپاس گزارى در برخوردارى ، و خشنودى به قضا [ى الهى] . پيامبر خدا فرمود : «بردبارانى (/ خردمندانى) دانا كه از [شدّت] دانايى نزديك است كه پيامبر باشند . اگر راست مى گوييد ، پس بنا مكنيد آنچه را كه در آن ساكن نمى شويد ، و گِرد مياوريد آنچه را كه نمى خوريد ، و از خدايى كه به سوى او باز مى گرديد ، پروا بداريد» .

١ / ٣ . ريشه ايمان

٢٣٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سه چيز از اصول ايمان است : خوددارى از [آزار ]كسى كه گفته است : «لا اله إلّا اللّه » و اين كه او را به سبب گناهى كافر نشمارى و بر اثر كارى ، از اسلام بيرونش ندانى ؛ و جهاد كه از وقتى خداوند مرا بر انگيخت ، تا زمانى كه آخرين افراد امّت من با دجّال بجنگند ، برقرار خواهد بود و ستمِ ستمگر و دادِ دادگر ، آن را از جريان نمى اندازد ؛ و ايمان داشتن به مقدّرات .