گزيده حكمت نامه پيامبر اعظم صلّي الله عليه و آله و سلّم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٥٩

٢٥٤٠.عنه صلى الله عليه و آله : نَزَلَت صُحُفُ إبراهيمَ في أوَّلِ لَيلَةٍ مِن شَهرِ رَمَضانَ ، واُنزِلَتِ التَّوراةُ لِسِتٍّ مَضَينَ مِن شَهرِ رَمَضانَ ، واُنزِلَ الإِنجيلُ لِثَلاثَ عَشرَةَ لَيلَةً خَلَت مِن شَهرِ رَمَضانَ ، واُنزِلَ الزَّبورُ لِثَمانِيَ عَشرَةَ خَلَونَ مِن شَهرِ رَمَضانَ ، واُنزِلَ القُرآنُ في ثَلاثٍ وعِشرينَ مِن شَهرِ رَمَضانَ . [١]

١ / ٣ . بَرَكاتُ شَهرِ رَمَضانَ

أ ـ غُفرانُ اللّه ِ

٢٥٤١.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : إنَّما سُمِّيَ رَمَضانُ ؛ لِأَ نَّهُ يُرمِضُ الذُّنوبَ . [٢]

٢٥٤٢.عنه صلى الله عليه و آله : شَهرُ رَمَضانَ شَهرٌ فَرَضَ اللّه ُ عز و جل عَلَيكُم صِيامَهُ ؛ فَمَن صامَهُ إيمانا وَاحتِسابا خَرَجَ مِن ذُنوبِهِ كَيَومَ وَلَدَتهُ اُمُّهُ . [٣]

٢٥٤٣.عنه صلى الله عليه و آله : مَن صامَ رَمَضانَ ؛ وعَرَفَ حُدودَهُ ؛ وتَحَفَّظَ مِمّا كانَ يَنبَغي لَهُ أن يَتَحَفَّظَ فيهِ ، كَفَّرَ ما قَبلَهُ . [٤]

ب ـ العِتقُ مِنَ النّارِ

٢٥٤٤.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : سُمِّيَ شَهرُ رَمَضانَ شَهرَ العِتقِ ؛ لِأَنَّ للّه ِِ في كُلِّ يَومٍ ولَيلَةٍ سِتَّمِئَةِ عَتيقٍ ، وفي آخِرِهِ مِثلَ ما أعتَقَ فيما مَضى . [٥]

٢٥٤٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : صُحُف ابراهيم ، در شب اوّل ماه رمضان نازل شد . تورات ، شش [شب ]از ماه رمضانْ گذشته ، نازل شد . انجيل ، سيزده شب از ماه رمضانْ گذشته ، نازل شد . زبور ، هجده [شب ]از ماه رمضانْ گذشته ، نازل شد . و قرآن ، در بيست و سوم ماه رمضان ، نازل گشت .

١ / ٣ . بركات ماه رمضان

الف ـ آمرزش خداوند

٢٥٤١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : رمضان را به اين جهت رمضان ناميده اند كه گناهان را مى سوزانَد .

٢٥٤٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ماه رمضان ، ماهى است كه خداوند ، روزه آن را بر شما واجب ساخت . پس هر كس آن را از روى ايمان و به اميد پاداش [الهى ]روزه بدارد ، از گناهانش بيرون مى آيد ، همچون روزى كه مادرش او را زاده است .

٢٥٤٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس رمضان را روزه بدارد و حدود آن را بشناسد و خود را از آنچه سزاوار خويشتندارى در اين ماه است ، نگه بدارد ، گناهان پيشين آن را پاك كرده است .

ب ـ رهايى از آتش

٢٥٤٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ماه رمضان را ماه آزادسازى ناميده اند ؛ چون خداوند در هر روز و شب ، ششصد آزادشده دارد و نيز در آخر ماه ، به اندازه آنچه در [روزها و شب هاى ]گذشته آزاد كرده است .