گزيده حكمت نامه پيامبر اعظم صلّي الله عليه و آله و سلّم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٣٧

الفصل الرابع عشر : من دعا له النّبيّ صلى الله عليه و آله

١٤ / ١ . الإِمامُ عَلِيُّ بنُ أبي طالِبٍ عليه السلام

٢٤٨٤.الإمام عليّ عليه السلام : دَخَلتُ عَلى رَسولِ اللّه ِ صلى الله عليه و آله فِي المَسجِدِ ـ وهُوَ في مُصَلّىً لَهُ في بَعضِ حُجَرِهِ ـ فَقالَ : يا عَلِيُّ ، بِتُّ لَيلَتي هذِهِ حَيثُ تَرى اُصَلّي وأسأَلُ رَبّي تَعالى ، فَما سَأَلتُ رَبّي شَيئا إلّا سَأَلتُ لَكَ مِثلَهُ ، وما سَأَلتُ مِن شَيءٍ إلّا أعطاني ، إلّا أنَّهُ قيلَ لي : لا نَبِيَّ بَعدي . [١]

٢٤٨٥.رسول اللّه صلى الله عليه و آله ـ في عَلِيٍّ عليه السلام ـ: اللّهُمَّ والِ مَن والاهُ، وعادِ مَن عاداهُ ، وَانصُر مَن نَصَرَهُ ، وأحِبَّ مَن أحَبَّهُ . [٢]

٢٤٨٦.عنه صلى الله عليه و آله : مَن كُنتُ مَولاهُ فَعَلِيٌّ مَولاهُ ، اللّهُمَّ والِ مَن والاهُ ، وعادِ مَن عاداهُ . [٣]

١٤ / ٢ . عَلِيٌّ وفاطِمَةُ عليهماالسلام

٢٤٨٧.المعجم الكبير عن ابن عبّاس ـ في حَديثِ زَواجِ فاطِمَةَ عليهاالسلام ـ: ثُمَّ دَعا صلى الله عليه و آله فاطِمَةَ عليهاالسلامفَأَخَذَ كَفّا مِن ماءٍ فَضَرَبَ بِهِ عَلى رَأسِها وكَفّا بَينَ ثَديَيها ، ثُمَّ رَشَّ جِلدَهُ وجِلدَها ، ثُمَّ التَزَمَها فَقالَ : اللّهُمَّ إنَّها مِنّي وأنَا مِنها ، اللّهُمَّ كَما أذهَبتَ عَنِّي الرِّجسَ وطَهَّرتَني فَطَهِّرها . ثُمَّ دَعا بِمِخضَبٍ آخَرَ ، ثُمَّ دَعا عَلِيّا فَصَنَعَ بِهِ كَما صَنَعَ بِها ، ثُمَّ دَعا لَهُ كَما دَعا لَها . ثُمَّ قالَ لَهُما : قوما إلى بَيتِكُما ، جَمَعَ اللّه ُ بَينَكُما وبارَكَ في سَيرِكُما وأصلَحَ بالَكُما . ثُمَّ قامَ فَأَغلَقَ عَلَيهِما بابَهُ بِيَدِهِ . [٤]

فصل چهاردهم : كسانى كه پيامبر صلى الله عليه و آله برايِشان دعا كرد

١٤ / ١ . امام على بن ابى طالب عليه السلام

٢٤٨٤.امام على عليه السلام : بر پيامبر خدا در مسجد وارد شدم ، در حالى كه در يكى از اتاق هايش در محلّ نمازش نشسته بود . فرمود : «اى على ! ديشب ، در همين جا كه مى بينى ، شب را به نماز گذراندم و از پروردگار بلند مرتبه ام درخواست مى كردم . هر چه از پروردگارم خواستم ، مانند آن را براى تو نيز درخواست نمودم ، و هيچ چيز از او نخواستم ، مگر آن كه عطايم فرمود ، جز آن كه به من گفته شد كه بعد از من ، پيامبرى نيست».

٢٤٨٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در حقّ على عليه السلام ـ: بار خدايا ! دوست باش با هر كسى كه دوستِ او باشد و دشمن باش با كسى كه دشمنِ او باشد و يارى كن كسى را كه يارى اش كند و دوست بدار هر كه را دوستش بدارد.

٢٤٨٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه من مولاى اويم ، پس على مولاى اوست . بار خدايا ! دوست باش با كسى كه دوستِ او باشد و دشمن باش با كسى كه دشمنِ او باشد.

١٤ / ٢ . على و فاطمه عليهماالسلام

٢٤٨٧.المعجم الكبير ـ به نقل از ابن عبّاس (در بيان ازدواج فاطمه عليها: سپس ، پيامبر صلى الله عليه و آله فاطمه عليهاالسلامرا صدا زد و مُشتى آب برگرفت و بر سرِ او و مُشتى هم ميان سينه اش ريخت . سپس ، مقدارى آب به پوست على و فاطمه پاشيد . آن گاه ، فاطمه را در آغوش گرفت و گفت : «بار خدايا ! او ، از من است و من ، از اويم . بار خدايا! همچنان كه پليدى را از من زُدودى و پاكم نمودى ، او را نيز پاك گردان». بعد ، ظرف آب ديگرى خواست و على عليه السلام را صدا زد و با او نيز چنين كرد . سپس ، همچنان كه براى فاطمه عليهاالسلامدعا كرده بود ، براى او نيز دعا كرد . آن گاه به آن دو فرمود : «برخيزيد و به خانه خود برويد . خداوند ، شما را با هم بدارد و به زندگى تان بركت دهد و خاطرتان را آسوده بدارد !». سپس ، برخاست و با دست خود ، در را به روى آنها بست.