٢٤٧٥.عنه صلى الله عليه و آله : إنَّ الرَّجُلَ لَيَموتُ والِداهُ وهُوَ عاقٌّ لَهُما ، فَيَدعو لَهُما مِن بَعدِهِما فَيَكتُبُهُ اللّه ُ مِنَ البارّينَ . [٢]

ب ـ الأَهلُ وَالأَولادُ وَالأَخُ

الكتاب

« قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِى وَلأَِخِى وَأَدْخِلْنَا فِى رَحْمَتِكَ وَأَنتَ أَرْحَمُ الرَّ حِمِينَ » . [٣]

«رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَ جِنَا وَذُرِّيَّـتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَ اجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا» . [٤]

الحديث

٢٤٧٦.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : دُعاءُ الوالِدِ لِوَلَدِهِ ، مِثلُ دُعاءِ النَّبِيِّ لِاُمَّتِهِ . [٥]

٢٤٧٧.عنه صلى الله عليه و آله : رَحِمَ اللّه ُ مَن أعانَ وَلَدَهُ عَلى بِرِّهِ ، وهُوَ أن يَعفُوَ عَن سَيِّئَتِهِ ، ويَدعُوَ لَهُ فيما بَينَهُ وبَينَ اللّه ِ . [٦]

ج ـ الأَخُ المُؤمِنُ بِظَهرِ الغَيبِ

٢٤٧٨.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : لَيسَ شَيءٌ أسرَعَ إجابَةً مِن دَعوَةِ غائِبٍ لِغائِبٍ . [٧]

٢٤٧٩.عنه صلى الله عليه و آله : دُعاءُ المُؤمِنِ لِأَخيهِ بِظَهرِ الغَيبِ مُستَجابٌ . [٨]

حديث

٢٤٧٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دعاى فرزند براى پدر ، مانند گرفتن دست است. [٩]

٢٤٧٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : گاه ، پدر و مادر كسى در حالى مى ميرند كه آن دو را نافرمانى كرده است ؛ ولى بعد از مرگشان براى آنها دعا مى كند . پس خداوند ، او را جزو نيكوكاران و فرمان بُرداران [نسبت به پدر و مادر ]مى نويسد.

ب ـ خانواده ، فرزندان و برادر

قرآن

«[ موسى ] گفت: پروردگارا! من و برادرم را بيامرز و ما را در [ پناه ] رحمت خود درآور، و تو مهربان ترينِ مهربانانى» .

«پروردگارا! به ما از همسران و فرزندانمان آن ده كه مايه روشنىِ چشمان [ ما ]باشد، و ما را پيشواى پرهيزگاران گردان» .

حديث

٢٤٧٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دعاى پدر براى فرزندش ، به سانِ دعاى پيامبر براى امّتش است.

٢٤٧٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، رحمت كند آن كسى را كه فرزندش را بر نيكى كردن به خويش كمك مى كند ، بدين گونه كه از خطاى او درمى گذرد و به درگاه خدا برايش دعا مى كند!

ج ـ برادر مؤمن ، وقتى كه حضور ندارد

٢٤٧٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ دعايى سريع تر از دعاى شخص غايب براى غايب ، به اجابت نمى رسد.

٢٤٧٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دعاى مؤمن براى برادرش در غياب او ، مستجاب مى شود.

[١] الفردوس : ج ٢ ص ٢١٣ ح ٣٠٣٨.[٢] الدرّ المنثور : ج ٥ ص ٢٦٧.[٣] الأعراف : ١٥١.[٤] الفرقان : ٧٤ .[٥] تاريخ أصبهان : ج ١ ص ٢٢٦ الرقم ٣٤٤.[٦] بحار الأنوار : ج ١٠٤ ص ٩٨ ح ٧٠.[٧] الكافي : ج ٢ ص ٥١٠ ح ٧.[٨] الجعفريّات : ص ١٩٥.[٩] ممكن است مقصود «گرفتن دست پدر به هنگام ناتوانى» باشد و يا اشاره باشد به سرعت اجابت .