گزيده حكمت نامه پيامبر اعظم صلّي الله عليه و آله و سلّم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٢٨

«وَ زَكَرِيَّآ إِذْ نَادَى رَبَّهُ رَبِّ لَا تَذَرْنِى فَرْدًا وَ أَنتَ خَيْرُ الْوَ رِثِينَ * فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَ وَهَبْنَا لَهُ يَحْيَى وَ أَصْلَحْنَا لَهُ زَوْجَهُ إِنَّهُمْ كَانُواْ يُسَـرِعُونَ فِى الْخَيْرَ تِ وَ يَدْعُونَنَا رَغَبًا وَ رَهَبًا وَ كَانُواْ لَنَا خَـشِعِينَ » . [١]

« وَ لَقَدْ نَادَانَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيبُونَ » . [٢]

الحديث

٢٤٤٧.الإمام عليّ عليه السلام : دَعانِي النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله وأنَا أرمَدُ ، فَتَفَلَ في عَيني ، وشَدَّ العِمامَةَ عَلى رَأسي ، وقالَ : «اللّهُمَّ ، أذهِب عَنهُ الحَرَّ وَالبَردَ» ، فَما وَجَدتُ بَعدَها حَرّا ولا بَردا . [٣]

ب ـ الإمامُ العادِل

٢٤٤٨.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : الإِمامُ العادِلُ لا تُرَدُّ دَعوَتُهُ . [٤]

ج ـ أولِياءُ اللّه ِ

٢٤٤٩.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : قالَ اللّه ُ عز و جل : مَن أهانَ لي وَلِيّا فَقَد أرصَدَ لِمُحارَبَتي ، وما تَقَرَّبَ إلَيَّ عَبدٌ بِشَيءٍ أحَبَّ إلَيَّ مِمَّا افتَرَضتُ عَلَيهِ ، وإنَّهُ لَيَتَقَرَّبُ إلَيَّ بِالنّافِلَةِ حَتّى اُحِبَّهُ ، فَإِذا أحبَبتُهُ ، كُنتُ سَمعَهُ الَّذي يَسمَعُ بِهِ ، وبَصَرَهُ الَّذي يُبصِرُ بِهِ ، ولِسانَهُ الَّذي يَنطِقُ بِهِ ، ويَدَهُ الَّتي يَبطِشُ بِها ؛ إن دَعاني أجَبتُهُ ، وإن سَأَلَني أعطَيتُهُ ، وما تَرَدَّدتُ عَن شَيءٍ أنَا فاعِلُهُ ، كَتَرَدُّدي عَن مَوتِ المُؤمِنِ ، يَكرَهُ المَوتَ وأكرَهُ مَساءَتَهُ . [٥]

«و زكريّا را [ ياد كن ] هنگامى كه پروردگار خود را خواند: «پروردگارا! مرا تنها مگذار و تو بهترينِ ارث برندگانى» . پس [دعاى ]او را اجابت نموديم و يحيى را بدو بخشيديم و همسرش را براى او شايسته [ و آماده حمل ]كرديم؛ زيرا آنان در كارهاى نيك، شتاب مى نمودند و ما را از روى رغبت و بيم مى خواندند و در برابر ما فروتن بودند» .

«و نوح، ما را ندا داد؛ و چه نيكْ اجابت كننده بوديم» .

حديث

٢٤٤٧.امام على عليه السلام : پيامبر صلى الله عليه و آله مرا كه دچار چشم درد بودم ، صدا زد و آب دهانش را به چشمم كشيد و بر سرم دستار بست و گفت : «بار خدايا ! گرما و سرما را از او دور گردان» . ازآن پس ، هرگز گرما و سرمايى احساس نكردم.

ب ـ پيشواى عادل

٢٤٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پيشواى عادل ، دعايش رد نمى شود.

ج ـ اولياى خدا

٢٤٤٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل فرمود : «هر كس به ولى اى از اولياى من بى حرمتى كند ، هر آينه براى جنگ با من آماده شده است . در نزد من ، محبوب ترين وسيله تقرّب بنده به من ، آن چيزى است كه بر او واجب گردانيده ام . البتّه او به وسيله نوافل ، خود را به من نزديك مى سازد،تا جايى كه دوستش بدارم و چون او را دوست بدارم ، من، گوش شنواى او و چشم بيناى او و زبان گوياى او و دست تواناى او مى شوم . اگر مرا بخوانَد ، پاسخش مى گويم و اگر از من بخواهد ، به او عطا مى كنم . من از كارى كه مى كنم ، برنمى گردم ، آن سان كه از مرگ مؤمن برمى گردم ؛ او مرگ را خوش نمى دارد و من، ناراحتى او را خوش نمى دارم» [٦] .