٢١٧.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : أوحَى اللّه ُ إلى داوُودَ عليه السلام : لا تَجعَل بَيني وبَينَكَ عالِماً مَفتوناً بِالدُّنيا فَيَصُدَّكَ عَن طَريقِ مَحَبَّتي، فَإِنَّ اُولئِكَ قُطّاعُ طَريقِ عِبادِيَ المُريدينَ،إنَّ أدنى ما أنَا صانِعٌ بِهِم أن أنزَعَ حَلاوَةَ مُناجاتي عَن قُلوبِهِم. [٣]

٢١٨.عنه صلى الله عليه و آله : العُلَماءُ رَجُلانِ : رَجُلٌ عالِمٌ آخِذٌ بِعِلمِهِ فَهذا ناجٍ ، وعالِمٌ تارِكٌ لِعِلمِهِ فَهذا هالِكٌ . وإنَّ أهلَ النّارِ لَيَتَأَذَّونَ مِن ريحِ العالِمِ التّارِكِ لِعِلمِهِ وإنَّ أشَدَّ أهلِ النّارِ نَدامَةً وحَسرَةً رَجُلٌ دَعا عَبداً إلَى اللّه ِ فَاستَجابَ لَهُ وقَبِلَ مِنهُ ، فَأَطاعَ اللّه َ فَأَدخَلَهُ اللّه ُ الجَنَّةَ ، وأدخَلَ الدّاعِيَ النّارَ بِتَركِ عِلمِهِ وَاتِّباعِهِ الهَوى وطولِ الأَمَلِ ، أمَّا اتِّباعُ الهَوى فَيَصُدُّ عَنِ الحَقِّ ، وطولُ الأَمَلِ يُنسِي الآخِرَةَ. [٤]

١٤ / ٣ . سختى حسابرسى عالمان

٢١٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل در روز قيامت ، بى سوادان را از چيزهايى معاف مى دارد كه دانشمندان را از آنها معاف نمى كند .

٢١٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هان! بدان كه خداوند ، چهل گناه را از نادان مى آمرزد ، پيش از آن كه يك گناه را از دانا بيامرزد .

١٤ / ٤ . كيفر عالمان بد

٢١٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند به داوود عليه السلام وحى كرد : «ميان من و خودت ، دانشمند مفتون دنيا را قرار مده كه تو را از مسير محبّت من ، باز مى دارد . اينان ، راهزنان راه بندگانِ خواهانِ من اند . كمترين كارى كه با آنان مى كنم ، اين است كه شيرينىِ راز و نياز با خود را از دل هايشان مى برم» .

٢١٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دانشمندان ، دو گونه اند : مردى دانا كه به دانش خود ، عمل مى كند ـ و اين ، نجات يافته است ـ و دانشمندى كه دانش خود را وا نهاده ـ و اين ، هلاك شده است ـ ، و دوزخيان از بوى دانشمندِ وا گذارنده دانش خود ، اذيّت مى شوند و پشيمان ترين و پرحسرت ترينِ ساكنان جهنّم ، مردى است كه بنده اى را به سوى خدا فرا خوانده و او پاسخ مثبت داده و از وى پذيرفته و اطاعت خدا را كرده و خدا هم او را به بهشت برده است ؛ ولى آن دعوت كننده را به سبب وا گذاردن دانشش و پيروى از هوسش و درازىِ آرزويش ، به دوزخ افكنده است . پيروى هوس ، از حق باز مى دارد و درازىِ آرزو ، آخرت را از ياد مى برد .

[١] حلية الأولياء : ج ٢ ص ٣٣١ .[٢] تاريخ بغداد: ج١ ص٢٣٨.[٣] الكافي: ج١ ص٤٦ ح٤ .[٤] الكافي : ج ١ ص ٤٤ ح ١ .