« وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِى عَنِّى فَإِنِّى قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُواْ لِى وَلْيُؤْمِنُواْ بِى لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ » . [١]

الحديث

٢٣١٤.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : أربَعٌ مَن كُنَّ فيهِ أمِنَ يَومَ الفَزَعِ الأَكبَرِ : . . . وإذا كانَت لَهُ حاجَةٌ سَأَلَ رَبَّهُ . [٢]

٢٣١٥.عنه صلى الله عليه و آله : ما مِن عَبدٍ سَلَكَ وادِيا فَيَبسُطُ كَفَّيهِ فَيَذكُرُ اللّه َ ويَدعو ، إلّا مَلَأَ اللّه ُ ذلِكَ الوادِيَ حَسَناتٍ ، فَليَعظُم ذلِكَ الوادي أو لِيَصغُر . [٣]

٢٣١٦.عنه صلى الله عليه و آله : مَن أكثَرَ الدُّعاءَ قالَتِ المَلائِكَةُ : صَوتٌ مَعروفٌ ، ودُعاءٌ مُستَجابٌ ، وحاجَةٌ مَقضِيَّةٌ . [٤]

١ / ٢ . اِهتِمامُ أولِياءِ اللّه ِ بِالدُّعاءِ

الكتاب

« وَ مَا كَانَ اسْتِغْفَارُ إِبْرَ هِيمَ لِأَبِيهِ إِلَا عَن مَّوْعِدَةٍ وَعَدَهَآ إِيَّاهُ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِّلَّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ إِنَّ إِبْرَ هِيمَ لَأَوَّ هٌ حَلِيمٌ » . [٥]

باب سوم : دعا و ذكر

فصل يكم : تشويق كردن به دعا

١ / ١ . اهتمام ورزيدن به دعا

قرآن

«و هرگاه بندگان من، از تو در باره من بپرسند، [ بگو كه ]من نزديكم و دعاى دعاكننده را ـ به هنگامى كه مرا بخواند ـ اجابت مى كنم. پس [ آنان ] بايد فرمان مرا گردن نهند و به من ايمان آورند، باشد كه راه يابند» .

حديث

٢٣١٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چهار خصلت است كه هر كه داشته باشد ، در آن روزِ وحشتناك بزرگ (قيامت) ، آسوده است : ... و هر گاه حاجتى داشته باشد ، از پروردگارش بخواهد.

٢٣١٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ بنده اى نيست كه در وادى اى برود و دو دستش را بگشايد و ذكر خدا بگويد و دعا كند ، مگر اين كه خداوند ، آن وادى را پُر از ثواب مى كند ؛ خواه آن وادى، بزرگ باشد يا كوچك .

٢٣١٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه بسيار دعا كند ، فرشتگان مى گويند : اين ، صدايى آشنا و دعايى است كه پذيرفته مى شود و حاجتى است كه برآورده مى گردد .

١ / ٢ . اهتمام اولياى خدا به دعا

قرآن

«و طلب آمرزش ابراهيم براى پدرش، جز براى وعده اى كه به او داده بود، نبود. و [ لى ]هنگامى كه براى او روشن شد كه وى دشمن خداست، از او بيزارى جست. راستى كه ابراهيم، خداترس بردبار بود» .

[١] البقرة : ١٨٦.[٢] تنبيه الخواطر : ج ٢ ص ٢٣٧ .[٣] ثواب الأعمال : ص ١٨٣ ح ١.[٤] كنز العمّال : ج ١٥ ص ٨٦٦ ح ٤٣٤٤٥.[٥] التوبة : ١١٤ .