غريزه جنسى ، همانند ديگر ابعاد انسان ، نيازمند «تربيت» است و هر فرهنگ و انديشه اى ، نوع خاصّى از تربيت را در پيش مى گيرد . از ديدگاه اسلام ، تربيت جنسى ، يعنى: فراهم سازى زمينه هاى رشد و پرورش غريزه جنسى، به گونه اى كه هم «عفّت جنسى» حاصل شود و هم «سلامت جنسى» .

تدبيرهاى لازم براى عفّت جنسى

برخى از خانواده ها ، به دليل نابالغ بودن كودكان ، دقّت كافى در امور جنسىِ كودك ندارند . اين ، در حالى است كه بسيارى از آنچه كودك مى بيند يا مى شنود ، نقش تعيين كننده اى در آينده جنسى او دارد . از اين رو ، اسلام به اين بخش از زندگى كودك ، توجّه ويژه اى داشته و آموزه هاى كاربردىِ مفيدى را عرضه نموده است كه در ادامه، به آنها اشاره مى گردد :

الف ـ پوشاندن عورت

نگاه به عورت كودك ، و نگاه كودك به عورت بزرگ سال ، دو جنبه فقهى و تربيتى دارد . نگاه كردن براى كودك ، حرمت فقهى ندارد و براى بزرگ سال نيز به شرط عدم ريبه، حرام نيست ؛ امّا نمى توان آثار تربيتىِ پوشيدگى و عريانى را ناديده گرفت . چه كودك ، عورت ديگران را ببيند و چه ديگران ، عورت وى را ببينند ، قبحِ اين كار را از ميان مى بَرَد و موجب بى مبالاتى و بى پروايى مى گردد و هرزگى را نهادينه مى كند .

ب ـ بوسيده نشدن كودك توسّط نامحرم

بوسيده شدن كودك توسّط نامحرم ، هرچند در صورت عدم ريبه ، حرمت فقهى ندارد ، امّا اثر منفى آن بر كودك مميّز ، پوشيده نيست . ارتباط بوسه اىِ نامحرم با كودك ، در روح او نقش مى بندد و در آينده ، رابطه با نامحرم را تسهيل مى كند و حفظ عفاف را با مشكل رو به رو مى سازد . از اين رو ، نامحرمان به نبوسيدن كودكان توصيه شده اند .

ج ـ بازى نكردن با اعضاى جنسى كودك

بازى با اعضاى جنسى كودك ، مى تواند موجب تحريك جنسى و بلوغ زودرس او گردد ، ناهنجارىِ جنسى را به كودك ياد دهد و موجب انحراف وى شود . در برخى احاديث ، از اين گونه بازى ها به عنوان شاخه اى از زنا