١٣٥٢.عنه صلى الله عليه و آله : يَقولُ اللّه ُ تَعالى : المَعروفُ هَدِيَّةٌ مِنّي إلى عَبدِيَ المُؤمِنِ ، فَإِن قَبِلَها مِنّي فَبِرَحمَتي ومِنّي ، وإن رَدَّها عَلَيَّ فَبِذَنبِهِ حُرِمَها ، ومِنهُ لا مِنّي . وأيُّما عَبدٍ خَلَقتُهُ فَهَدَيتُهُ إلَى الإِيمانِ ، وحَسَّنتُ خُلُقَهُ ، ولَم أبتَلِهِ بِالبُخلِ ، فَإِنّي اُريدُ بِهِ خَيرا . [٢]

١٣٥٣.عنه صلى الله عليه و آله ـ في وَصِيَّتِهِ لِأَبي ذَرٍّ ـ: يا أبا ذَرٍّ ، إذا أرادَ اللّه ُ بِعَبدٍ خَيرا فَقَّهَهُ فِي الدّينِ ، وزَهَّدَهُ فِي الدُّنيا ، وبَصَّرَهُ بِعُيوبِ نَفسِهِ . [٣]

١٣٥٤.عنه صلى الله عليه و آله : إذا أرادَ اللّه ُ بِأَهلِ بَيتٍ خَيرا فَقَّهَهُم فِي الدّينِ ، ورَزَقَهُمُ الرِّفقَ في مَعايِشِهِم ، وَالقَصدَ في شَأنِهِم ، ووَقَّرَ صَغيرُهُم كَبيرَهُم ، وإذا أرادَ بِهِم غَيرَ ذلِكَ تَرَكَهُم هَمَلاً . [٤]

٤ / ٢ . خَصائِصُ الأَبرارِ

١٣٥٥.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : . . . أمّا عَلامَةُ البارِّ فَعَشَرَةٌ : يُحِبُّ فِي اللّه ِ ، ويُبغِضُ فِي اللّه ِ ، ويُصاحِبُ فِي اللّه ِ ، ويُفارِقُ فِي اللّه ِ ، ويَغضَبُ فِي اللّه ِ ، ويَرضى فِي اللّه ِ ، ويَعمَلُ للّه ِِ ، ويَطلُبُ إلَيهِ ، ويَخشَعُ للّه ِِ خائِفا مَخوفا طاهِرا مُخلِصا مُستَحيِيا مُراقِبا ، ويُحسِنُ فِي اللّه ِ . [٥]

١٣٥١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند، هر گاه نيكىِ بنده اى را بخواهد، دو چشم دلش را مى گشايد تا با آن، آنچه را از او پنهان بوده، ببيند .

١٣٥٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند متعال مى فرمايد: «نيكى [ به ديگران ، در واقع ]هديه من است به بنده مؤمنم . اگر آن را بپذيرد، به سبب رحمت من و از سوى من است؛ و اگر آن را به من برگرداند (انجام ندهد)، به خاطر گناه خودش است كه از آن محروم شده است و از خود اوست، نه از من . و هر بنده اى را كه آفريدم و او را به ايمانْ ره نمون شدم و اخلاقش را نيكو ساختم و به بُخل مبتلايش نكردم، خير او را مى خواسته ام» .

١٣٥٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در سفارش به ابو ذر ـ: اى ابو ذر! هرگاه، خداوند خير بنده اى را بخواهد، او را دين شناس مى سازد و در دنيا پارسايش مى كند و او را به عيب هاى خويش بينا مى سازد.

١٣٥٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند، هر گاه براى خاندانى قصد خير داشته باشد، آنان را در دين، دانا مى سازد، مدارا در زندگى شان و ميانه روى در كارشان را روزىِ آنان مى كند و كوچكشان به بزرگشان احترام مى گزارد. و اگر جز اين را برايشان بخواهد، به حال خود رهايشان مى سازد .

٤ / ٢ . ويژگى هاى اهل خير

١٣٥٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ... نشانه نيكوكار، ده تاست: براى خدا دوست مى دارد، براى خدا دشمن مى دارد، براى خدا همنشينى مى كند، براى خدا جدايى مى گزيند، براى خدا خشم مى گيرد، براى خدا راضى مى شود، براى خدا كار مى كند، به سوى خدا طلب مى كند، براى خدا ـ در حالى كه ترسان و بيمناك و پاك و مخلص و با شرم و مراقب است ـ خشوع مى كند، و در راه خدا نيكى مى كند .

[١] عوالي اللآلي : ج ٤ ص ١١٦ ح ١٨٣ .[٢] الأمالي للمفيد : ص ٢٥٩ ح ١.[٣] مكارم الأخلاق : ج ٢ ص ٣٦٨ ح ٢٦٦١.[٤] الجعفريّات : ص ١٤٩.[٥] تحف العقول : ص ٢١ .