١٢٨٦.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : نِعمَ السِّواكُ الزَّيتونُ مِنَ الشَّجَرَةِ المُبارَكَةِ ؛ يُطيبُ الفَمَ ، ويَذهَبُ بِالحَفرِ . هُوَ سِواكي وسِواكُ الأَنبِياءِ قَبلي . [٢]

١٢٨٧.عنه صلى الله عليه و آله : أكرِمُوا الخُبزَ وعَظِّموهُ ؛ فَإِنَّ اللّه َ ـ تَبارَكَ وتَعالى ـ أنزَلَ لَهُ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ ، وأخرَجَ بَرَكاتِ الأَرضِ . [٣]

١٢٨٨.عنه صلى الله عليه و آله : صَغِّروا رُغفانَكُم ، فَإِنَّ مَعَ كُلِّ رَغيفٍ بَرَكَةً . [٤]

١٢٨٩.عنه صلى الله عليه و آله : أطعِمُوا المَرأَةَ في شَهرِهَا الَّذي تَلِدُ فيهِ التَّمرَ ؛ فَإِنَّ وَلَدَها يَكونُ حَليما نَقِيّا . [٥]

١٢٩٠.عنه صلى الله عليه و آله : تَفَكَّهوا بِالبِطّيخِ ، فَإِنَّها فاكِهَةُ الجَنَّةِ ، وفيها ألفُ بَرَكَةٍ وألفُ رَحمَةٍ ، وأكلُها شِفاءٌ مِن كُلِّ داءٍ . [٦]

١٢٩١.عنه صلى الله عليه و آله : شَكا نَبِيٌ قَبلي إلَى اللّه ِ ضَعفا في بَدَنِهِ ، فَأَوحَى اللّه ُ تَعالى إلَيهِ : أنِ اطبَخِ اللَّحمَ وَاللَّبَنَ ، فَإِنّي قَد جَعَلتُ البَرَكَةَ وَالقُوَّةَ فيهِما . [٧]

١٢٨٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خدايا! امّتم را در صبح زودشان، بركت بخش .

فصل دهم : خوراكى هاى بابركت

١٢٨٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خوب مسواكى است شاخه زيتون ؛ از درخت مبارك . دهان را خوش بو مى سازد و پوسيدگى دندان را مى زدايد و آن، مسواك من و مسواك پيامبرانِ پيش از من است.

١٢٨٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نان را گرامى بداريد و بزرگ بشماريد؛ چرا كه خداوند ـ تبارك و تعالى ـ براى تهيّه آن، بركاتى (باران) را از آسمان ، فرو فرستاده و بركاتى را از زمين، بيرون آورده است .

١٢٨٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : گِرده هاى نان را كوچك بگيريد ، كه با هر گِرده اى، بركتى است .

١٢٨٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به زن، در ماهى كه مى خواهد فرزند بياوَرد ، خرما بخورانيد؛ چرا كه فرزندش بردبار و پاك مى شود.

١٢٩٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خربزه بخوريد ، كه ميوه بهشت است و در آن، هزار بركت و هزار رحمت است و خوردنش ، درمان هر دردى است.

١٢٩١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : يكى از پيامبرانِ پيش از من، از ناتوانىِ جسمىِ خود به خدا شكايت كرد. خداوند به او وحى فرمود كه: «گوشت و شير را بپز؛ همانا من بركت و نيرو را در اين دو قرار دادم» .

[١] كتاب من لا يحضره الفقيه : ج ٣ ص ١٥٧ ح ٣٥٧٣ .[٢] المعجم الأوسط : ج ١ ص ٢١٠ ح ٦٧٨.[٣] المحاسن : ج ٢ ص ٤١٥ ح ٢٤٥٧ .[٤] الكافي : ج ٦ ص ٣٠٣ ح ٨.[٥] مكارم الأخلاق : ج ١ ص ٣٦٥ ح ١٢٠٢ .[٦] طبّ النبيّ صلى الله عليه و آله : ص ٨ .[٧] المحاسن : ج ٢ ص ٢٥٧ ح ١٨١٢.