١٢٧٠.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : إنَّ اللّه َ عز و جل إذا رَأى أهلَ قَريَةٍ قَد أسرَفوا فِي المَعاصي وفيها ثَلاثُ نَفَرٍ مِنَ المُؤمِنينَ ، ناداهُم ـ جَلَّ جَلالُهُ وتَقَدَّسَت أسماؤُهُ ـ : يا أهلَ مَعصِيَتي ، لَولا فيكُم مِنَ المُؤمِنينَ المُتَحابّينَ بِجَلالي ، العامِرينَ بِصَلاتِهِم أرضي ومَساجِدي ، وَالمُستَغفِرينَ بِالأَسحارِ خَوفا مِنّي ، لَأَنزَلتُ بِكُم عَذابي ثُمَّ لا اُبالي . [٣]

٧ / ٦ . البَناتُ

١٢٧١.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : نِعمَ الوَلَدُ البَناتُ ؛ مُلطِفاتٌ ، مُجَهِّزاتٌ ، مُؤنِساتٌ ، مُبارَكاتٌ ، مُفَلِّياتٌ . [٤]

١٢٧٢.عنه صلى الله عليه و آله : رَحِمَ اللّه ُ أبَا البَناتِ ، البَناتُ مُبارَكاتٌ مُحَبَّباتٌ ، وَالبَنونَ مُبَشِّراتٌ ، وهُنَّ الباقِياتُ الصّالِحاتُ . [٥]

٧ / ٤ . جماعت

١٢٦٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : جماعت ، بركت است و تفرقه، عذاب.

١٢٦٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : با هم غذا بخوريد و پراكنده نباشيد، كه بركت با جماعت است.

٧ / ٥ . مؤمن

١٢٧٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه خداوند عز و جل ، اهل آبادى اى را ببيند كه در گناهان ، زياده روى مى كنند و در ميان آنان ، سه نفر باايمان هست، به آنان خطاب مى كند : «اى كسانى كه نافرمانى ام مى كنيد! اگر ميان شما مؤمنانى نبودند كه در پرتو جلالِ من ، [٦] با هم دوستى كنند و با نمازشان زمين و مساجد مرا آباد سازند و سحرگاهان، از بيم من به استغفار بپردازند ، عذابم را بر شما نازل مى كردم و باكى هم نداشتم» .

٧ / ٦ . دختران

١٢٧١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دختران، خوبْ فرزندانى اند؛ داراى عاطفه، مهيّا كننده ، همدم، داراى بركت، و پاكيزه كننده اند .

١٢٧٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : رحمت خدا بر پدرى كه داراى دخترانى است! دختران، داراى بركت و دوست داشتنى اند و پسران، بشارت آورند . دختران، باقيات الصالحات (بازماندگان شايسته)اند.

[١] شُعَب الإيمان : ج ٤ ص ١٠٢ ح ٤٤١٩.[٢] سنن ابن ماجة : ج٢ ص١٠٩٤ ح٣٢٨٧.[٣] علل الشرائع : ص ٢٤٦ ح ١.[٤] الكافي : ج ٦ ص ٥ ح ٥.[٥] مستدرك الوسائل : ج ١٥ ص ١١٥ ح ١٧٧٠٠.[٦] اشاره است به اين كه دوستى و همدلى اهل ايمان، جلوه جلال الهى است .