گزيده حكمت نامه پيامبر اعظم صلّي الله عليه و آله و سلّم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣١

الفصل السّادس عشر : حبّ أهل البيت عليهم السلام

١٦ / ١ . فَضلُ حُبِّهِم عليهم السلام

٩٥٩.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : الإِسلامُ عُريانٌ ، فَلِباسُهُ الحَياءُ وزينَتُهُ الوَقارُ ومُروءَتُهُ العَمَلُ الصّالِحُ وعِمادُهُ الوَرَعُ . ولِكُلِّ شَيءٍ أساسٌ ، وأساسُ الإِسلامِ حُبُّنا أهلَ البَيتِ . [١]

٩٦٠.عنه صلى الله عليه و آله ـ لِعَلِيٍّ عليه السلام ـ: أنَا سَيِّدُ وُلدِ آدَمَ ، وأنتَ يا عَلِيُّ وَالأَئِمَّةُ مِن بَعدِكَ سادَةُ اُمَّتي ، مَن أحَبَّنا فَقَد أحَبَّ اللّه َ ، ومَن أبغَضَنا فَقَد أبغَضَ اللّه َ ، ومَن والانا فَقَد والَى اللّه َ ، ومَن عادانا فَقَد عادَى اللّه َ ، ومَن أطاعَنا فَقَد أطاعَ اللّه َ ، ومَن عَصانا فَقَد عَصَى اللّه َ . [٢]

٩٦١.تاريخ دمشق عن زيد بن أرقم : كُنتُ عِندَ رَسولِ اللّه ِ صلى الله عليه و آله فَمَرَّت فاطِمَةُ عليهاالسلام عَلَيها كليمٌ [٣] ، وهِيَ خارِجَةٌ مِن بَيتِها إلى حُجرَةِ نَبِيِّ اللّه ِ صلى الله عليه و آله ، ومَعَهَا ابناهَا الحَسَنُ وَالحُسَينُ ، وعَلِيٌّ عليهم السلام في آثارِهِم ، فَنَظَرَ إلَيهِمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله فَقالَ : مَن أحَبَّ هؤُلاءِ فَقَد أحَبَّني ، ومَن أبغَضَهُم فَقَد أبغَضَني . [٤]

فصل شانزدهم : دوست داشتن اهل بيت عليهم السلام

١٦ / ١ . فضيلت دوست داشتن اهل بيت عليهم السلام

٩٥٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اسلام ، برهنه است وجامه آن ، حياست و زيورش ، وقار است و مردانگى اش ، كردار نيك است و ستونش، پارسايى است . و هر چيزى بنيادى دارد و بنياد اسلام، دوست داشتن ما اهل بيت است.

٩٦٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به على عليه السلام ـ: من ، سَرور فرزندان آدم هستم و تو ـ اى على ـ و امامان پس از تو، سَروران امّت من هستيد . هر كس ما را دوست بدارد، خدا را دوست داشته است و هر كس ما را دشمن بدارد ، خدا را دشمن داشته است . هر كه با ما دوستى ورزد، با خدا دوستى ورزيده است و هر كس با ما دشمنى كند، با خدا دشمنى ورزيده است. هر كس از ما اطاعت كند، از خدا اطاعت كرده و هر كه از ما نافرمانى كند، خدا را نافرمانى كرده است .

٩٦١.تاريخ دمشق ـ به نقل از زيد بن ارقم ـ: در خدمت پيامبر خدا بودم كه فاطمه عليهاالسلام، در حالى كه جامه اى پشمى به تن داشت ، از كنار ما گذشت . او كه از خانه اش بيرون آمده بود ، به سوى اتاق پيامبر خدا مى رفت . فرزندان او حسن و حسين عليهماالسلامنيز همراهش بودند و على عليه السلام در پى آنان حركت مى كرد. پيامبر صلى الله عليه و آله نگاهى به ايشان كرد و فرمود: «هر كس اينان را دوست بدارد، مرا دوست داشته است و هر كس ايشان را دشمن بدارد، مرا دشمن داشته است».