٨٦٦.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : اللّهُمَّ مَن وَلِيَ مِن أمرِ اُمَّتي شَيئا فَشَقَّ عَلَيهِم فَاشقُق عَلَيهِ ، ومَن وَلِيَ مِن أمرِ اُمّتي شَيئا فَرَفَقَ بِهِم فَارفُق بِهِ . [١]

٧ / ٥ . الاتِّصالُ المُباشِرُ بِالنّاسِ

٨٦٧.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : ما مِن إمامٍ يَغلِقُ بابَهُ دونَ ذَوِي الحاجَةِ وَالخَلَّةِ [٢] وَالمَسكَنَةِ ، إلّا أغلَقَ اللّه ُ أبوابَ السَّماءِ دونَ خَلَّتِهِ وحاجَتِهِ ومَسكَنَتِهِ . [٣]

٨٦٨.عنه صلى الله عليه و آله : مَن وَلِيَ مِن أمرِ المُسلِمينَ شَيئا ، فَاحتَجَبَ عَن ضَعَفَةِ المُسلِمينَ ، احتَجَبَ اللّه ُ عَنهُ يَومَ القِيامَةِ . [٤]

٧ / ٦ . تَقديمُ المُستَضعَفينَ

٨٦٩.رسول اللّه صلى الله عليه و آله ـ مِن كَلامٍ قالَهُ لِعَلِيٍّ عليه السلام لَمَّا: قَدِّمِ الوَضيعَ قَبلَ الشَّريفِ ، وقَدِّمِ الضَّعيفَ قَبلَ القَوِيِّ . [٥]

٧ / ٧ . التَّقَشُّفُ فِي النَّفَقَةِ مِن بَيتِ المالِ

٨٧٠.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : لا يَحِلُّ لِلخَليفَةِ مِن مالِ اللّه ِ إلّا قَصعَتانِ ؛ قَصعَةٌ يَأكُلُها هُوَ وأهلُهُ ، وقَصعَةٌ يَضَعُها بَينَ يَدَيِ النّاسِ . [٦]

٧ / ٤ . محبّت و مهربانى با عموم مردم

٨٦٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بار خدايا ! هر كس زمام چيزى از امّت مرا به دست گيرد و بر آنانْ سخت گيرد، تو بر او سخت گير و هر كس زمام چيزى از امّتم را به دست گيرد و با آنان نرمش كند، تو با او به نرمى رفتار كن .

٧ / ٥ . ارتباط مستقيم با مردم

٨٦٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ پيشوايى نيست كه درِ [خانه ]خود را به روى نيازمندان و درويشان و مستمندان ببندد، مگر آن كه خداوند، درهاى آسمان را بر روى نياز و درويشى و مستمندى او فرو مى بندد .

٨٦٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس زمام كارى از كارهاى مسلمانان را به دست گيرد و خود را از دسترسِ مسلمانان مستضعف به دور دارد ، [٧] خداوند، در روز رستاخيز، خويشتن را از دسترس او دور نگه مى دارد .

٧ / ٦ . مقدّم داشتن مستضعفان

٨٦٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ از سخنان ايشان به على عليه السلام در هنگام كه ا: «فرودست را بر فَرادست، مقدّم بدار و ناتوان را بر زورمند» .

٧ / ٧ . صرفه جويى در هزينه كردن از بيت المال

٨٧٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : براى خليفه از مال خدا، بيش از دو كاسه روا نيست : كاسه اى كه خود و خانواده اش بخورند ؛ و كاسه اى كه در برابر مردم بگذارد .

[١] صحيح مسلم : ج ٣ ص ١٤٥٨ ح ١٩.[٢] الخَلَّةُ ـ بالفتح ـ : الحاجة والفقر (النهاية : ج ٢ ص ٧٢ «خلل») .[٣] سنن الترمذي : ج ٣ ص ٦١٩ ح ١٣٣٢.[٤] المعجم الكبير : ج ٢٠ ص ١٥٢ ح ٣١٦.[٥] السنن الكبرى : ج ١٠ ص ٢٢٧ ح ٢٠٤٥٢.[٦] مسند ابن حنبل : ج ١ ص ١٦٩ ح ٥٧٨.[٧] يعنى: براى خود حاجِب و دربان بگيرد و اجازه ندهد مسلمانان به راحتى و مستقيما با او تماس بگيرند .