٨٢٤.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : الدَّرَجَةُ في الجَنّةِ فَوقَ الدَّرَجةِ كما بينَ السَّماءِ والأرضِ وإنَّ العَبدَ لَيَرفَعُ بَصرَهُ فيَلْمَعُ لَهُ نورٌ يَكادُ يَخطَفُ بَصرَهُ فيَفرَحُ ، فيقولُ: ما هذا؟ فيُقالُ: هذا نورُ أخيكَ المؤمنِ ، فيقولُ: هذا أخي فُلانٌ كُنّا نَعمَلُ جَميعا في الدُّنيا وقد فُضِّلَ علَيَّ هكَذا؟! فيُقالُ : إنَّهُ كانَ أفْضَلَ مِنكَ عَمَلاً. ثُمَّ يُجعَلُ في قَلْبِهِ الرِّضا حتّى يَرْضى . [١]

٨٢٥.عنه صلى الله عليه و آله : إنَّ في الجَنّةِ دَرَجةً لا يَنالُها إلّا إمامٌ عادِلٌ ، أو ذو رَحِمٍ وَصُولٌ ، أو ذو عِيالٍ صَبورٌ . [٢]

٧ / ٧ . أوَّلُ مَن يدخلُ الجنَّةَ

٨٢٦.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : أوَّلُ مَن يَدخُلُ الجَنّةَ شَهيدٌ وعَبدٌ أحسنَ عِبادةَ ربِّهِ . [٣]

٨٢٧.عنه صلى الله عليه و آله ـ لِعَليٍّ عليه السلام ـ: إنَّ أوَّلَ أربَعةٍ يَدْخُلونَ الجَنّةَ: أنا وأنتَ والحَسنُ والحُسينُ . [٤]

٧ / ٨ . صِفَةُ أهلِ الجَنَّة

٨٢٨.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : أهلُ الجنّةِ جُرْدٌ مُرْدٌ كُحْلٌ ،لا يَفنى شَبابُهُم، ولا تَبلى ثِيابُهُم . [٥]

٨٢٩.عنه صلى الله عليه و آله : يَدخُلُ أهلُ الجنّةِ جُرْدا مُرْدا مُكَحَّلِينَ ، أبناءَ ثلاثينَ أو ثلاثٍ وثلاثينَ . [٦]

حديث

٨٢٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در بهشت ، درجات است و فاصله ميان آنها به اندازه ميان آسمان و زمين است . بنده[ ى خدا ]نگاهش را به بالا مى دوزد و نورى خيره كننده بر او مى درخشد، چندان كه نزديك است ديدگانش را كور كند.او شادمان مى شود و مى پرسد: اين چيست؟ گفته مى شود: «اين ، نورِ برادر مؤمن توست» . مى گويد: اين همان برادر من فلانى است كه در دنيا پا به پاى هم ، كار مى كرديم و اينك اين چنين بر من برترى داده شده است؟! گفته مى شود: «او از تو در عمل ، برتر بود» . سپس در دلش، احساس رضايت قرار داده مى شود تا خشنود گردد [و ديگر غبطه نخورَد] .

٨٢٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در بهشت ، درجه اى است كه كسى به آن دست نمى يابد ، مگر پيشواى دادگر يا خويشاوندى كه زياد صله رَحِم به جا آورد و يا عيالوارِ شكيبا .

٧ / ٧ . نخستين كسى كه وارد بهشت مى شود

٨٢٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نخستين كسى كه داخل بهشت مى شود ، شهيد است و بنده اى كه پروردگارش را نيكو عبادت كرده باشد .

٨٢٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به على عليه السلام ـ: نخستين چهار نفرى كه وارد بهشت مى شوند ، من هستم و [سپس ]تو و حسن و حسين [وارد مى شويد] .

٧ / ٨ . ويژگى هاى اهل بهشت

٨٢٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بهشتيان ، بدنى كم مو [٧] و چهره اى بى مو [٨] و چشمانى سرمه كشيده دارند. جوانى شان از بين نمى رود و جامه هايشان فرسوده نمى شود .

٨٢٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بهشتيان ، در حالى وارد بهشت مى شوند كه بدن هايى كم مو وچهره اى بى مو و چشمانى سرمه كشيده دارند و سنّشان سى يا سى و سه سال است.

[١] الأمالي للطوسي : ص ٥٢٩ ح ١١٦٢.[٢] الخصال : ص ٩٣ ح ٣٩.[٣] تنبيه الخواطر : ج ١ ص ٥٧.[٤] المعجم الكبير : ج ١ ص ٣١٩ ح ٩٥٠.[٥] كنز العمّال : ج ١٤ ص ٤٧١ ح ٣٩٣٠١.[٦] كنز العمّال : ج ١٤ ص ٤٧٧ ح ٣٩٣٢٩.[٧] جُرْد : در متن عربى حديث ، جمع «أجْرَد» است ؛ يعنى كسى كه فقط قسمت هايى از بدنش (مانند خطّ سينه تا ناف ، و ساق هاى دست و پايش) مو داشته باشد ؛ مرد كم مو . م .[٨] مُرْد : در متن عربى حديث ، جمع «اَمْرَد» به معناى جوانى است كه تازه سبيلش روييده و صورتش هنوز مو در نياورده است . م .