گزيده حكمت نامه پيامبر اعظم صلّي الله عليه و آله و سلّم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥٨

١ / ٧ . حَدُّ الاِهتِمامِ بِالآخِرَةِ

٧٢٤.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : اِعمَل عَمَلَ مَن يَرجو أن يَموتَ هَرِما ، وَاحذَر حَذَرَ مَن يَتَخَوَّفُ أن يَموتَ غَدا . [١]

١ / ٨ . آثارُ الاِهتِمامِ بِالآخِرَةِ

٧٢٥.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : مَن أصبَحَ وأمسى وَالآخِرَةُ أكبَرُ هَمِّهِ جَعَلَ اللّه ُ لَهُ الغِنى في قَلبِهِ ، وجَمَعَ لَهُ أمرَهُ ، ولَم يَخرُج مِنَ الدُّنيا حَتّى يَستَكمِلَ رِزقَهُ . [٢]

٧٢٦.عنه صلى الله عليه و آله : تَفَرَّغوا مِن هُمومِ الدُّنيا مَا استَطَعتُم ؛ فَإِنَّهُ مَن كانَتِ الدُّنيا أكبَرَهَمِّهِ أفشَى اللّه ُ ضَيعَتَهُ ، وجَعَلَ فَقرَهُ بَينَ عَينَيهِ ، ومَن كانَتِ الآخِرَةُ أكبَرَ هَمِّهِ جَمَعَ اللّه ُ لَهُ اُمورَهُ ، وجَعَلَ غِناهُ في قَلبِهِ . [٣]

١ / ٩ . الحَثُّ عَلى ذِكرِ الآخرة

٧٢٧.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : يَكفيكُم مِنَ النَّفلِ ذِكرُ الآخِرَةِ. [٤]

٧٢٨.عنه صلى الله عليه و آله : رَحِمَ اللّه ُ عَبدا اِستَحيا مِن رَبِّهِ حَقَّ الحَياءِ ؛ فَحَفِظَ الرَّأسَ وما حَوى ، وَالبَطنَ وما وَعى ، وذَكَرَ القَبرَ وَالبِلى ، وذَكَرَ أنَّ لَهُ فِي الآخِرَةِ مَعادا. [٥]

١ / ٧ . اندازه پرداختن به آخرت

٧٢٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : عمل كن ، همانند عمل كردن كسى كه اميد دارد در پيرى بميرد ، و حذر كن ، همانند حذر كردن كسى كه مى ترسد همين فردا بميرد .

١ / ٨ . آثار اهمّيت دادن به آخرت

٧٢٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه شب و روز ، بزرگ ترين همّ و غمّش آخرت باشد ، خداوند ، دلش را بى نياز مى گرداند و كارش را سامان مى بخشد و از دنيا نمى رود تا آن كه روزى اش را كامل دريافت كند .

٧٢٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : تا مى توانيد ، خويشتن را از همّ و غمّ دنيا فارغ گردانيد ؛ زيرا هر كس كه دنيا بزرگ ترين همّ و غمّ او باشد ، خداوند زندگى اش را نابه سامان مى سازد و فقر را پيش چشم او قرار مى دهد ؛ و هر كس كه آخرت ، بزرگ ترين همّ و غمّ او باشد ، خداوند اُمورش را سر و سامان مى دهد و دلش را بى نياز مى گرداند .

١ / ٩ . تشويق به يادآورى آخرت

٧٢٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از مستحبّات (غير واجبات) ، همين شما را بس كه به ياد آخرت باشيد .

٧٢٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : رحمت خدا بر آن بنده اى كه از پروردگارش ، چنان كه مى بايد ، شرم كند ! پس ، سر و آنچه را [از انديشه و نيّت ]در سر است و شكم و آنچه را [از خوراك] در شكم قرار مى گيرد ، [از ناپاكى و حرام] نگه بدارد و قبر و پوسيدن را [همواره] ياد كند و به ياد داشته باشد كه او را در آخرت ، بازگشتى خواهد بود .