٧٠٧.الإمام الصّادق عليه السلام : قَضى رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله بالشُّفْعَةِ بينَ الشُرَكاءِ في الأرَضِينَ والمَساكِنِ، وقالَ : لا ضَرَرَ ولا ضِرارَ، وقالَ : إذا اُرِّفَتِ الاُرَفُ وحُدَّتِ الحُدودُ فلا شُفعَةَ . [٥]

٢ / ٦ . أحسَنُ المُسلِمينَ إسلاما

٧٠٨.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : الإسلامُ ثلاثةُ أبياتٍ : سُفلى وعُليا وغُرفَةٌ ، فَأمّا السُّفلى فالإسلامُ دَخَلَ فيها عامّةُ المُسلمينَ فلا تَسألُ أحَدا منهم إلّا قالَ : أنا مُسلِمٌ ، وأمّا العُليا فَتَفاضُلُ أعمالِهِم ... ، وأمّا الغُرفَةُ العُليا فالجِهادُ في سَبيلِ اللّه ِ لا يَنالُها إلّا أفضَلُهُم . [٦]

٧٠٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مسلمان ، آينه مسلمان است .

٧٠٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مسلمان ، برادر مسلمان است ؛ در كنار هم ، از آب و درخت (امكانات) استفاده مى كنند و در برابر فتنه انگيز ، ياور يكديگرند .

٢/٥.ممنوعيّتِ زيان زدن به خود و ديگران در اسلام

٧٠٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ضرر [٧] و زيان رساندن به خود و ديگرى ، ممنوع است .

٧٠٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در اسلام ، ضرر و زيان زدن به ديگران ممنوع است ؛ زيرا اسلام بر خير مسلمان مى افزايد و شرّى به او نمى رساند .

٧٠٧.امام صادق عليه السلام : پيامبر خدا براى شريكان در زمين و خانه ، حكم به شُفعه كرد و فرمود : «ضرر و زيان زدن ، ممنوع است» و فرمود : «چنانچه حدود و مرزها [در زمين و خانه ]علامت گذارى و مشخّص شوند ، ديگر شُفعه (حقّ تقدّم در خريد سهم شريك) منتفى خواهد شد» .

٢ / ٦ . خوش اسلام ترينِ مسلمانان

٧٠٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اسلام ، سه خانه است : پايين ، بالا ، و بالاخانه . خانه پايين ، همان اسلامى است كه عامّه مسلمانان وارد آن شده اند ، كه اگر از هر يك از آنها بپرسى ، مى گويد : من مسلمانم . خانه بالا ، [بستگى به ]برترىِ اعمال آنها بر يكديگر دارد . . . و بالاخانه ، جهاد در راه خداست و جز برترينِ مسلمانان ، كسى به آن بالا خانه دست نمى يابد .

[١] كنز العمّال : ج ١ ص ١٤٩ ح ٧٤٢.[٢] كنز العمّال : ج ١ ص ١٥٠ ح ٧٤٦.[٣] كنز العمّال : ج ٤ ص ٥٩ ح ٩٤٩٨.[٤] كتاب من لا يحضره الفقيه : ج ٤ ص ٣٣٤ ح ٥٧١٨ .[٥] تهذيب الأحكام : ج ٧ ص ١٦٤ ح ٧٢٧.[٦] كنز العمّال : ج ٤ ص ٣١٢ ح ١٠٦٥٨.[٧] ابن منظور ، ضمن نقل اين حديث، مى گويد : « لاضَرَر» يعنى:انسان نبايد به برادر خود زيان بزند ؛ و «لاضرارَ»، يعنى: نبايد به يكديگر زيان رسانند . پس ضرار، دو جانبه است و ضرر، يك جانبه . به عبارت ديگر، اگر كسى به ديگرى زيان رساند، آن ديگرى نبايد به او ضررى وارد آورد؛ بلكه بايد گذشت كند (و يا خسارت بگيرد) . و به قولى : «ضرر» به اين معناست كه به كسى زيانى برسانى كه از آن زيان، سودى به تو برسد؛ولى «ضرار» به اين معناست كه به كسى زيانى بزنى بدون آن كه از آن،سودى نصيب تو شود (لسان العرب: مادّه «ضرر»). بعضى از محقّقان نيز گفته اند كه منظور از «ضرر»، اين است كه در اسلام ، حكم زيان بخش وجود ندارد و مقصود از «ضرار» اين است كه از نظر اسلام، ضرر زدن به ديگران ممنوع است . م .