٦١٨.الإمام عليّ عليه السلام : لَمّا نَزَلَ علَى النَّبيِّ صلى الله عليه و آله «يا أيُّها المُزَّمِّلُ* قُمِ اللَّيلَ إلّا قَليلاً» [٢] قامَ اللَّيلَ كلَّهُ حتّى تَوَرَّمَت قَدَماهُ ، فجَعَلَ يَرفَعُ رِجلاً ويَضَعُ رِجلاً ، فهَبَطَ علَيهِ جِبريلُ فقالَ : «طه» يَعني الأرضَ بِقدَمَيكَ يا محمّدُ «ما أنزَلْنا عَلَيْكَ القُرْآنَ لِتَشْقى» ، وأنزَلَ «فاقْرأوا ما تَيَسَّرَ مِنَ القُرْآنِ» [٣] . [٤]

٦١٩.الإمام الباقر عليه السلام : كانَ رَسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله عِندَ عائِشَةَ لَيلَتَها ، فَقالَت : يا رَسولَ اللّه ِ، لِمَ تُتعِبُ نَفسَكَ وقَد غَفَرَ اللّه ُ لَكَ ما تَقَدَّمَ مِن ذَنبِكَ وما تَأخَّرَ ؟ فَقالَ : يا عائِشَةُ ، ألا أكونُ عَبدا شَكورا ؟! [٥]

٥ / ٥ . ويژگى هاى عبادى پيامبر صلى الله عليه و آله

الف ـ عبادت بسيار

قرآن

«طه. قرآن را بر تو نازل نكرديم تا به رنج بيفتى» .

حديث

٦١٨.امام على عليه السلام : وقتى آيه : «اى جامه به خويشتن فرو پيچيده! شب را به پا خيز ، مگر اندكى» بر پيامبر صلى الله عليه و آله نازل شد ، ايشان ، تمام شب را به عبادت پرداخت ، تا جايى كه پاهايش ورم كرد ، به طورى كه [موقع نماز خواندن] يك پايش را بلند مى كرد و يكى را روى زمين مى گذاشت . پس جبرئيل بر ايشان فرود آمد و گفت : «طه» يعنى هر دو پايت را به زمين بگذار ، اى محمّد! «ما قرآن را بر تو نازل نكرديم كه به رنج بيفتى» و نيز اين آيه را نازل كرد : «پس، آنچه از قرآن ميسّر است ، تلاوت كنيد» .

٦١٩.امام باقر عليه السلام : پيامبر خدا ، در شب نوبتىِ عايشه ، نزد او بود . به پيامبر صلى الله عليه و آله گفت : اى پيامبر خدا! چرا خودت را به رنج مى اندازى ، حال آن كه خداوند ، گناهان گذشته و آينده تو را آمرزيده است؟ فرمود : «اى عايشه! آيا بنده اى سپاس گزار نباشم؟!» .

[١] طه : ١ و ٢ .[٢] المزَّمِّل : ١ و ٢ .[٣] المزَّمِّل : ٢٠ .[٤] الدرّ المنثور : ج ٥ ص ٥٤٩.[٥] الكافي : ج ٢ ص ٩٥ ح ٦.