«اصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَ اذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُودَ ذَا الْأَيْدِ إِنَّهُ أَوَّابٌ * إِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهُ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِىِّ وَ الْاءِشْرَاقِ * وَ الطَّيْرَ مَحْشُورَةً كُلٌّ لَّهُ أَوَّابٌ * وَ شَدَدْنَا مُلْكَهُ وَءَاتَيْنَـهُ الْحِكْمَةَ وَ فَصْلَ الْخِطَابِ» . [١]

الحديث

٥٧١.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : كانَ داوودُ أعبَدَ البَشَرِ . [٢]

٢ / ١٢ . زَكريّا

الكتاب

«وَ زَكَرِيَّآ إِذْ نَادَى رَبَّهُ رَبِّ لَا تَذَرْنِى فَرْدًا وَ أَنتَ خَيْرُ الْوَ رِثِينَ» . [٣]

الحديث

٥٧٢.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : خَرَجَت بَنو إسرائيلَ في طَلَبِ زَكَرِيّا عليه السلام ليَقتُلوهُ ، فخَرَجَ هارِبا في البَرِّيَّةِ ، فانفَرَجَت لَهُ شَجَرَةٌ فدَخَلَ فيها فَبَقِيَت هُدبَةٌ مِن ثَوبهِ، فجاؤوا حتّى قامُوا علَيها فنَشَروهُ بالمِنشارِ . [٤]

٢ / ١١ . داوود عليه السلام

قرآن

«بر آنچه مى گويند ، شكيبايى كن . و داوود، بنده ما را كه داراى امكانات [ متعدّد ]بود ، به ياد آور؛ آرى . او بسيار بازگشت كننده [ به سوى خدا ] بود. ما كوه ها را با او مسخّر ساختيم [ كه ]شامگاهان و بامدادان ، خداوند را نيايش مى كردند. و پرندگان را از هر سو [ بر او ] گِرد آورديم . همگى [ به نواى دلنوازش ] به سوى او بازگشت كننده [و خدا را ستايشگر] بودند.و پادشاهى اش را استوار كرديم و او را حكمت و كلامِ فيصله دهنده عطا كرديم» .

حديث

٥٧١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : داوود ، عابدترينِ انسان ها بود .

٢ / ١٢ . زكريّا عليه السلام

قرآن

«و زكريّا را [ ياد كن ]هنگامى كه پروردگار خود را خواند: «پروردگارا! مرا تنها مگذار ، و تو بهترين ارث بَرَندگانى»» .

حديث

٥٧٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بنى اسرائيل ، در جستجوى زكريّا عليه السلام بر آمدند تا او را بكُشند . زكريّا به صحرا گريخت . درختى براى او دهان باز كرد و زكريّا داخل آن رفت ؛ امّا ريشه اى از لباس او ، بيرون ماند . بنى اسرائيل آمدند و روى درخت رفتند و او را ارّه كردند .

[١] ص : ١٧ ـ ٢٠ .[٢] كنز العمال : ج ١١ ص ٤٩٣ ح ٣٢٣٢٢.[٣] الأنبياء : ٨٩ .[٤] كنز العمال : ج ١١ ص ٤٩٦ ح ٣٢٣٣٠.