«وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِى عَنِّى فَإِنِّى قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُواْ لِى وَلْيُؤْمِنُواْ بِى لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ» . [٤]

الحديث

٣٨٦.رسول اللّه صلى الله عليه و آله ـ فِي الدُّعاءِ ـ: يا عالي ؛ القَريبُ في عُلُوِّهِ وَارتِفاعِهِ ودَوامِهِ . [٥]

٣ / ٤١ . القَوِيُّ

الكتاب

«فَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا صَــلِحًا وَالَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَ مِنْ خِزْىِ يَوْمِئِذٍ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِىُّ الْعَزِيزُ» . [٦]

«إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ» . [٧]

٣ / ٣٩ . قديم ، اَزَلى

٣٨٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خدايا! تو خداىِ . . . گواه و ديرينه ، و بلندپايه و سِتُرگى .

٣٨٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خدا بود و هيچ چيزى پيش از او نبود .

٣٨٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خدا بود و چيزى جز او نبود .

٣ / ٤٠ . قريب

قرآن

«و هر گاه بندگان من ، از تو درباره من بپرسند، [بگو : ]من نزديكم. و دعاى دعا كننده را، آن گاه كه مرا بخواند، اجابت مى كنم . پس [آنان] بايد فرمان مرا گردن نهند و به من ايمان آورند، باشد كه راه يابند» .

حديث

٣٨٦.پيامبر خدا عليه السلام ـ در دعا ـ: اى والا ؛ نزديك در [عين ]والايى ، بلندپايگى و پايدارى خود!

٣ / ٤١ . قوى

قرآن

«پس چون فرمان ما در رسيد، صالح و كسانى را كه با او ايمان آورده بودند، به رحمت خود رهانيديم و از رسوايى آن روز [ نجات داديم] . به يقين، پروردگار تو همان نيرومندِ شكست ناپذير است» .

«خداست كه خود ، روزى بخشِ نيرومندِ استوار است» .

[١] مهج الدعوات : ص ١٢٢ .[٢] صحيح البخاري : ج ٦ ص ٢٦٩٩ ح ٦٩٨٢ .[٣] صحيح ابن حبّان : ج ١٤ ص ٧ ح ٦١٤٠ .[٤] البقرة : ١٨٦ وراجع : هود: ٦١ .[٥] جمال الاُسبوع : ص ٢٢١ .[٦] هود : ٦٦.[٧] الذاريات : ٥٨.