٣٧٤.رسول اللّه صلى الله عليه و آله ـ في تَمجيدِ اللّه ِ جَلَّ وعَلا ـ: سُبحانَكَ الَّذي لا إِلهَ غَيرُهُ . . . عالِمُ كُلِّ شَيءٍ بِغَيرِ مُعَلِّمٍ . [٣]

٣ / ٣٣ . العَظيمُ

الكتاب

« فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ » . [٤]

« إِنَّهُ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ » . [٥]

الحديث

٣٧٥.رسول اللّه صلى الله عليه و آله ـ في حَديثِ المِعراجِ وقَد قالَ لَهُ سُبحانَهُ : فَنَظَرتُ إِلى عَظَمَةٍ ذَهَبَت لَها نَفسي وغُشِيَ عَلَيَّ ، فَاُلهِمتُ أَن قُلتُ : سُبحانَ رَبِّيَ العَظيمِ وبِحَمدِهِ لِعِظَمِ ما رَأَيتُ ، فَلَمّا قُلتُ ذلِكَ تَجَلَّى الغَشيُ عَنّي حَتّى قُلتُها سَبعا . [٦]

٣ / ٣٢ . عالِم ، عليم

قرآن

«و اگر سخن به آواز گويى، او نهان و نهان تر را مى داند» .

«بگو: علم [ آن ] ، فقط پيش خداست و من ، صرفاً هشدار دهنده اى آشكارم» .

حديث

٣٧٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در بزرگداشت خداى شكوهمندِ والا ـ: منزّهى تو ؛ كسى كه جز او خدايى نيست! . . . داناى به هر چيز ، بدون آموزگار .

٣ / ٣٣ . عظيم

قرآن

«پس به نام پروردگار بزرگت تسبيح گوى» .

«چرا كه او به خداى بزرگ نمى گرويد» .

حديث

٣٧٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در «حديث معراج» كه خداى سبحان به او فرمود: به عرشم بنگر ـ : پس به سِتُرگى اى نگريستم كه جانم براى آن رفت و بيهوش شدم . پس به سبب سِتُرگى آنچه ديدم ، به من الهام شد . گفتم : «منزّه است خداوندگار سِتُرگم و من ، به ستايش او مى پردازم!» . پس چون آن را گفتم ، بيهوشى از من برطرف شد ، تا اين كه آن را هفت بار گفتم .

[١] طه : ٧ .[٢] الملك : ٢٧ .[٣] العظمة : ص ٥٣ ح ١١٠ .[٤] الواقعة : ٧٤.[٥] الحاقة : ٣٣.[٦] علل الشرائع : ص ٣١٥ ح ١ .