گزيده حكمت نامه پيامبر اعظم صلّي الله عليه و آله و سلّم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٣٤

الحديث

٣٤٦.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : الحَمدُ للّه ِِ رَفيعِ الدَّرَجاتِ ، ذِي العَرشِ ... وهُوَ أَحكَمُ الحاكِمينَ ، وأَسرَعُ الحاسِبينَ ، وحُكمُهُ عَدلٌ وهُوَ لِلحَمدِ أَهلٌ . [١]

٣٤٧.عنه صلى الله عليه و آله : اللّه ُ عَظيمُ الآلاءِ ، دائِمُ النَّعماءِ ... عادِلٌ في حُكمِهِ ، عالِمٌ في مُلكِهِ . [٢]

٣ / ١٥ . الحَكيمُ

الكتاب

«وَ هُوَ الَّذِى فِى السَّمَاءِ إِلَـهٌ وَ فِى الْأَرْضِ إِلَـهٌ وَ هُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ» . [٣]

الحديث

٣٤٨.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : قالَ اللّه ُ تَبارَكَ وتَعالى : . . . وإِنَّ مِن عِبادِيَ المُؤمِنينَ لَمَن لا يَصلُحُ إِيمانُهُ إِلّا بِالفَقرِ ولَو أَغنَيتُهُ لَأَفسَدَهُ ذلِكَ، وإِنَ مِن عِباديَالمُؤمِنينَ لَمَن لا يَصلُحُ إِيمانُهُ إِلّا بِالغِناءِ ولَو أَفقَرتُهُ لَأَفسَدَهُ ذلِكَ ، وإِنّ مِن عِبادِيَ المُؤمِنينَ لَمَن لا يَصلُحُ إِيمانُهُ إِلّا بِالسُّقمِ ولَو صَحَّحتُ جِسمَهُ لَأَفسَدَهُ ذلِكَ ، وإِن مِن عِبادِيَ المُؤمِنينَ لَمَن لا يَصلُحُ إِيمانُهُ إِلّا بِالصِّحَّةِ ولَو أَسقَمتُهُ لَأَفسَدَهُ ذلِكَ ، إِنّي أُدَبِّرُ عِبادي لِعِلمي بِقُلوبِهِم ؛ فَإِنّي عَليمٌ خَبيرٌ . [٤]

حديث

٣٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ستايش ، از آنِ خداست كه بالا برنده درجه ها و صاحب عرش است . . . و او حاكم ترينِ حاكمان و سريع ترينِ حسابگران است و حكم او ، داد است ، و او شايسته ستايش است .

٣٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، نعمت هايش بزرگ و هميشگى اند ... در حكم خود ، دادگر است و در فرمان روايىِ خود ، داناست .

٣ / ١٥ . حكيم

قرآن

«و اوست كه در آسمان خداست و در زمين خداست، و هموست سنجيده كار دانا» .

حديث

٣٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ـ تبارك و تعالى ـ فرمود : «. . . همانا از بندگان مؤمن من ، كسى هست كه ايمان او جز با تنگ دستى به سامان نمى شود و اگر او را توانگر سازم ، توانگرى ، [ ايمانِ ]او را تباه مى كند ، و از بندگان مؤمن من ، كسى هست كه ايمانش جز با توانگرى به سامان نمى شود و اگر او را تنگ دست كنم ، تنگ دستى [ ايمانِ ]او را تباه مى سازد ، و از بندگان مؤمن من ، كسى هست كه ايمان او جز با بيمارى به سامان نمى شود و اگر تن او را بهبود بخشم ، [ ايمانِ ] او را تباه مى كند ، و از بندگان مؤمن من ، كسى هست كه ايمانش جز با تن درستى به سامان نمى شود و اگر او را بيمار كنم ، [ ايمانِ ] او را تباه مى سازد . من بندگانم را طبق دانش خود به دل هاى ايشان ، تدبير مى كنم ؛ و من ، دانا و آگاهم» .